سایت فدائی، ارگان رسمی سازمان اتحاد فدائیان کمونیست
رشد جنبش مخالفت با افزایش هزینههای نظامی در ایتالیا
در هفتههای اخیر، موجی از اعتراضات و فعالیتهای اجتماعی در سراسر ایتالیا علیه افزایش بیسابقه بودجه نظامی این کشور شکل گرفته است. فعالان صلح، اتحادیههای کارگری، دانشجویان و گروههای ضد جنگ با برگزاری تظاهرات، تجمعات اعتراضی و نشستهای عمومی، مخالفت خود را با سیاستهای تسلیحاتی دولت راستگرای جورجیا ملونی اعلام کردهاند.
در تاریخ ۱۵ مارس، هزاران نفر از مردم رم به خیابانها آمدند تا علیه سیاستهای تسلیحاتی اتحادیه اروپا و افزایش بودجه نظامی که منابع خدمات اجتماعی و رفاهی را به خود اختصاص میدهد، اعتراض کنند. شعار محوری این تظاهرات، «نه یک یورو برای جنگ آنها» بود. این تجمع اعتراضی به دعوت گروه چپگرای «قدرت به مردم» (Potere al Popolo) شکل گرفت و با حضور فعال اعضای اتحادیههای صنفی مستقل، انجمنهای دانشجویی و سازمانهای سیاسی برگزار شد.
این تظاهرات در شرایطی برگزار شد که فشارهای نهادهای اروپایی برای افزایش بودجه نظامی کشورهای عضو با واکنشهای انتقادی فزایندهای در میان فعالان اجتماعی و گروههای ضد جنگ روبهرو شده است.
دولت ایتالیا در سال جاری برنامهای برای افزایش چشمگیر بودجه نظامی ارائه داده است؛ برنامهای که شامل خرید تجهیزات پیشرفته نظامی، همکاریهای جدید با پیمان ناتو و افزایش صادرات تسلیحات است. این در حالی است که نیروهای کار در ایتالیا با مشکلات اقتصادی، کاهش خدمات عمومی، و بیکاری دست و پنجه نرم میکند. بسیاری از معترضان میگویند که دولت به جای سرمایهگذاری در بهداشت، آموزش و مسکن، منابع ملی را صرف تقویت ماشین جنگی کرده است.
در شهرهایی مانند رم، میلان، ناپل و بولونیا، هزاران نفر به خیابانها آمدند و با شعارهایی مانند «نه به جنگ، آری به آموزش»، «بودجه برای مردم، نه برای ارتش» و «صلح بدون سلاح» مخالفت خود را با سیاستهای نظامیگرایانه دولت ابراز کردند. این اعتراضات بخشی از کارزار گستردهتر «صلح و عدالت اجتماعی» است که ائتلافی از گروههای چپ، مارکسیستها، سندیکاها و انجمنهای مردمی آن را سازماندهی کردهاند.
نمایندگان این جنبش به درستی بر این موضوع تاکید میکنند که روند فزاینده تسلیحاتی نه تنها امنیت را تأمین نمیکند، بلکه به تنشهای بینالمللی دامن زده و کشورهای بیشتری را وارد رقابت نظامی میکند. آنها همچنین نسبت به نقش ناتو و وابستگی روزافزون سیاست خارجی ایتالیا به منافع ایالات متحده اعتراض دارند .
در عین حال، بخشی از دانشگاهیان و روشنفکران ایتالیایی نیز با انتشار بیانیههایی خواستار توقف روند نظامیسازی سیاستهای دولت و بازنگری در اولویتهای اقتصادی شدهاند. آنها تأکید میکنند که صلح پایدار تنها از راه عدالت اجتماعی، همبستگی بینالمللی و قطع چرخهی خشونت امکانپذیر است.
با توجه به ادامه جنگ در اوکراین، درگیریهای غرب آسیا و فشارهای بینالمللی برای افزایش نقش نظامی کشورهای اروپایی، جنبش ضد جنگ در ایتالیا بهدنبال ساختن صدایی مستقل و مردمی است که خواهان پایان دادن به نظامیگری و بازگشت به سیاستهای صلحمحور و عدالت اجتماعی باشد.