اتحاد فدائیان کمونیست
کار ، مسکن ، آزادی ، جمهوری فدراتیو شورائی!

نه به  رژیم جمهوری اسلامی، نه به برگشت  سلطنت  ،  زنده باد  انقلاب

حسن جداری

رژیم آزادیکش جمهوریاسلامی را انواع  تضادهایلاینحل،احاطه کرده است. بحران اقتصادی مزمنی که  هر روز  بر  حدت و شدت آن افزوده میشود ، سخت  گلوی  رژیم  ضد مردمی را می فشارد.  قیمت اجناس  مورد نیازعمومی هر روزبه طور سرسام آوری بالامیرود.  فقر  وفلاکت و گرسنگی  درهر گوشه  کشور، بیداد میکند.سال هاست  فریاد میلیون ها انسان  محروم و زحمتکش از دستغارتگری هاو تعدیاتبی حد و حصر رژیم  جمهوری  اسلامی،  بلند  است. درحال حاضر، تهران  و دیگر شهرهایکشور  همه روزه  شاهد  تظاهراتو جنبش  های اعتراضی پرجوش و خروش  توده های  به ستوه آمده ایستکهاز لحاظمعیشتی  سخت  در فشار ومضیقه  می  باشند. روزی  نیست  که  کارگران، معلمین، زنان اسیر و دربند ،   زندانیان سیاسی ، مال باخته ها، بازنشستگان و  …… فریاد  خشم خود را  علیه سردمداران دزد و سرکوبگر رژیم،  بلند نکنند . جامعه  اسیرو دربند، اینک  به  دو بخش  کاملا  متمایز و متخاصم،  تقسیم شده است  .  در یک  طرف، میلیون ها  انسان  زحمتکش و محروم قرار دارند که  به نان شب  محتاجند و در نهایتتنگ دستیو درماندگی،روزگار  به سر میبرند.  در طرف  دیگر،  اقلیتی  مفتخورو دزد و چپاولگر هستند  که طی  43  سال  گذشته  زالو صفت  خون زحمتکشان ایران را مکیده،    صاحب ثروت های باد آورده شده ودر  کاخ  های  سر به فلک کشیده دراشرافیت و ناز و تنعم،زندگی  میکنند.اوجگیریحنبش های  اعتراضی توده های زحمتکشدرماه های  اخیر ،نشان بارزفاصله  گرفتن هر چه  بیشتراکثریت  تحت ستم  جامعه،ازاین  اقلیت  دزد واستثمارگر است .

                       +++++

اینک تشدید  ستمگری و استبداد ،گسترش دامنه فقر و فاقه و تهی  دستی،  دزدی ها و  چپاولگری ها ی عنان گسخته  سردمداران غدار رژیم  و خوشگذرانی ها  و عیاشی  های آقا زاده ها،  انواع  مشکلات و ناهمواری هائی  که   اهالی  بی پناه کشور سال هاست از آنها رنج میبرند،  دست به دست هم  داده  و بر ابعاد خشم و انزجار  مردم کوچه و بازار علیه  رژیم ضد  مردمی،  افزوده است. در تظاهرات  و جنبش  های اعتراضی  پرجوش و خروش خود، توده  های  به ستوه آمده، شعارهای  مرگ بر جمهوری اسلامی، مرگ برخامنه ای ، مرگ بر  رئیسی سر  داده  و  رژیم کشتار و جنایت  را آشکارا به مبارزه می  طلبند. در شرایط  تشدید  روز افزون  مبارزات حق طلبانه  توده های  زحمتکش، مرگ و نابودی  اجتناب  ناپذیر،موجودیت ننگین رژیمرابه شدت تهدیدمیکند. در حالی که  مبارزات  سهمگین  کارگران  و توده های  زحمتکش،  ناقوس  مرگ  رژیم قرون وسطائی  را  به صدادرآورده است،  بقایای رژیم  سرنگون شده شاه  سخت  به  تقلا افتاده ومذبوحانه می کوشند تشدید  مبارزات ضدرژیمی توده های  به پا خاستهرا   به  وسیله ای  جهت احیای  سلطنت  استبدادی  شاهان  پهلوی، مبدل سازند.  تلویزیون ها و رسانه های فارسیزبان  خارج  از کشور که  هر کدام به نحوی از  انحا  به  محافل  امپریالیستیوابسته می باشند،این روز ها پرهستند  از تبلیغاتفریبنده  به سودشاهان خودکامه پهلویو مصاحبه های یک نواخت رضا پهلوی.  مشغله  اصلیاینرسانه های  دروغ پرداز، چیزی  جزدستبرد ناشیانه  به  تاریخ معاصر  ایران و مغشوش و  وارونه  ساختن  این  تاریخ پر حوادث ،نیست. تاریخ  یک  قرن  گذشتهایران، تاریخ خیانت ها و آزادی کشی هایرژیم  های ارتجاعی شاه وجمهوری اسلامی و مبارزات  حق  طلبانه خلق  های ایران علیه  این دو رژیم  ضد مردمیمی باشد. تاریخ  خونین 57 سالحکومت پهلوی ها، حاکیاز این است که  رضا شاه  و فرزندش، توسط  قدرت های  استعماری  صاحب  تاج  و تخت شده،به منظور غارت  هستی  توده های  زحمتکش هموارهبر حربهسرکوب و کشتار، متوسل گردیده و  هر نوع فریاد  حق  طلبانه را  در گلوها  خفه ساخته اند.

            +++++

رضاخان که  در نتیجه  کودتائی  امپریالیستی  و  توسط  انگلیسی ها   در همراهی  با سید ضیاء الدین، نوکر  شناخته شده بریتانیا، مدیر  روزنامه رعد، در سوم اسفند  سال  1299 به قدرت رسید،   در طول  سردار سپهی و سلطنت خون آلود  خود ،کاری جز  دشمنی  با   آزادی  و دموکراسی،حبس  و  قتلمبارزین و آزادیخواهان،چپاولاموالعمومی و  مال اندوزی، انجام  نداد. فرمانده قزاقی که  در روزهای   تصرف  قدرت،  آهی  در بساط  نداشت، در شهریور ماه سال  1320 که  مجبور به استعفا و ترک  ایران  گردید، مالک چند صد پارچه  از دهات کشور بود.انعقادقرارداد  ننگین نفت  درسال1312 که  به موجب  آن سهم  ایران از  نفت  جنوب  تنها 17  در صد  تعیین  گردیده بود،  خدمت بیدریغ رضا شاه به استعمارانگلیسبود.با ملی شدن صنایع نفت  دراسفند ماه سال 1329و در  دوران پرشورنخست  وزیری دکتر مصدق از7اردیبهشت سال 1330تا8 2مرداد  سال 1332 این  قرارداد  زیانبار که  مغاییر  با   منافع مردم ایران بود، لغو و باطل  گردید.درسال های  آخر سلطنت  استبدادی  خود،  رضا شاه هرچه  بیشتر خود را  به آلمان هیتلری  نزدیکساخته، روابط سیاسی، اقتصادی و فرهنگی تنگاتنگی  با آن قدرت امپریالیستی، برقرار کرد. درجنگ جهانی دوم، نفوذ روزافزون آلمان درایران، سببرنجش هرچه  بیشترمتفقین  از رژیم  رضا شاه شد . بهمین جهت نیز در بحبوحه  جنگ  بین المللی دوم، در شهریور ماه سال 1320،  قوای نظامی  شوروی و انگلیس  ایران  را به اشغال  خود  در آورده، رضا شاه  را مجبور  به  استعفا  و ترک  ایرانکردند.  با اصرار انگلیسی ها، محمد رضا،فرزند ارشدشاه به سلطنت برگزیده شد  . در آغار سلطنت شاه  جوان،  بعلت  ازبین رفتن  خودکامگیرضاخانی،شکست   نازی ها  در جبهه  های  جنگ   و ضعف و ناتوانی محسوس ارتجاع  داخلی و  در بار  پهلوی، استبداد و خودکامگی مرگبار دوران  رضا شاه، جایخود را به استقرارآزادی های  نسبی  دموکراتیک در کشورداد.اما چندی نگذشته بود  که  تمایل  روز افزونی  به  استبداد و خود رائی  در محمد رضا شاه بهوجود  آمد. پسر  در جای  پای  پدر پای  نهاد، دیومهیب  خودسری بار  دیگر سر  بر آورد و آزادی و  دموکراسی  سخت  در معرض  خطر قرارگرفت.  بدین ترتیب،شاهی  که  در آغاز سلطنتتاکید  میکرد  که  به  اصول آزادی و دموکراسی  وفادار  خواهد ماندو برخی از چپهای آن زمان  در  زمینه امکان گرایش  شاه  جوان  به  دموکراسیدراز گوئی میکردند، بهحاکم  مستبد آزادی کشی مبدل  گردید.درعین حال، با  گذشت  زمان، وابستگی  دربار پهلوی و شخص  شاه  به   قدرت های امپریالیستی  هرچه بیشترشد.

               +++++

به دنبالاستعفای  اجباری  رضا شاه از سلطنت و تبعید  وی،با استقرارآزادی های  دموکراتیک  در کشور ،  مبارزات  کارگران،  دهقانان  و دیگر زحمتکشان در جهت کسبحقوق  پایمال شده، رشد و اعتلای  قابل  ملاحظه ای پیدا کرد.مبارزات حق  طلبانه  توده های  زحمتکش  در بخش  های  شمالی کشور  کهتحت اشغال ارتش  شوروی  قرار  داشتند،به خاطر  مصونبودن  از دستبرد های  ماموریندولت مرکزی، از  گستردگی  و توان  بیشتری  برخوردار بود. در آذربایجان، در سال های پس از  بر افتادن  دیکتاتوری  رضا شاه، کارگران  و توده های  دهقانی  که  در معرض   بی رحمانه ترین ستمدیدگی ها و استثمارها قرارداشتند، یک پارچه به پا  خاسته،درگیرمبارزات  بی اماندموکراتیک وآزادیخواهانه  شدند.  دراواخر  سال  1324، در  آذربایجان  و  بخش هائی  از  کردستان،  حکومت  های  دموکراتیک  تحت  رهبری جعفرپیشه وری وقاضی  محمد، ایجاد  گردید.رژیم  شاه که  در خدمت امیال  توسعه  طلبانه  امریکا و  انگلیس  عمل  میکرد، در سرکوب  جنبش های  دموکراتیک در آذربایجان  و کردستان، مرتکب  وحشیانهترین  جنایات  و  ادمکشی ها شد. نقش شاه  و خاندان پهلوی درحوادث  ملی  شدن صنایع  نفت و در دوران  زمامداری کوتاه مدت  دکتر مصدق، بس خائنانه بود. جنبش  ترقی  خواهانهای   که در  سال 1328   به منظور ملی شدن  صنایع  نفت در سرتاسر کشور  به وجود آمده بود، بلاتردیدجنبه  ترقی  خواهانه  ضداستعماری داشت.شخصیت  های آزادیخواهی نظیر  دکتر مصدق و  دکتر فاطمی در این میارزات  حق  طلبانه، فعالانه شرکت  داشتند. در نتیجهمبارزات پیگیرانه  خلق های  بپا خاسته ایران در  جهتملی شدن صنایع  نفت وتلاشچنین  عناصر ترقی  خواه،  در اواخراسفند ماه  سال1329،  نمایندگان  مجلسین شورا و سنا رای به ملی  شدن صنایع  نفت در سرتاسر کشور دادند.  با ملی شدننفت،  فصل نوینی  در تاریخ پرتلاطم معاصر ایران  باز شد.  دولت انگلستان  که از بابت  غارت  طلای سیاه ایران و استثمار  توده های  زحمتکش این کشور، در طول  ده ها سالثروت های  افسانه ای  نصیب  خود ساختهبود،  با انواعحیل و دسایس و از آنجمله  با مراجعه  به  دیوان لاهه و تهدیدات نظامی کوشید از  اجرای  قانون ملی شدن نفت،  جلوگیری به عمل آورد.

                        +++++

به  دنبال ملی شدن  صنایع نفت،  در اردیبهشت  ماه سال 1330، تحت فشار  مردم  عصیان طلب  به پا  خاستهکه  خواهان  کوتاه شدندست استعمار  انگلیس  از شئون سیاسی و اقتصادی ایران بودند،مجلس شورا به  نخست  وزیری  دکتر مصدق،  رای موافق داد.دولت  دکتر مصدق  اجرای  قانون ملی شدن نفت را در راس  برنامه اقدامات خود، قرار داد. از روزهای نخستیننخست  وزیری پر تلاطم دکتر مصدق،  دربارپهلویکه  در خدمت منافع بریتانیا  عمل میکرد ، به کانون  اصلیدسیسهعلیه  دولت ترقی  خواه  وی، مبدل  شد.  توطئه های  مشترکدول آمریکا و انگلیس علیه  دولت ضد استعماری  دکتر مصدق، بالاخره در  28 مرداد سال 1332،منجر  به  کودتای  ننگینی  گردید  که   حاصل و ثمرهآن، بر افتادن  حکومت  ملی  و تسلط  بیگانگان  بر  شئون  اقتصادی  وسیاسیمردم ایران  بود.شاه،خواهرش اشرف و دربارسرسپرده پهلوی  در پیشبرد  کودتایسیا و سازمان های  جاسوسی بریتانیا، فعالانه  شرکت داشتند.در نتیجه   کودتای 28  مرداد  و برگشت شاه به سلطنت که آنرا تقریبا  از  دست داده بود، عمرآزادی های  دموکراتیک  در کشور بهپایانرسیدو  چکمه  پوشان آزادیکش و اربابان   استعمارگر آنها بر شئونکشور، حاکم شدند.  سرنگون شد  حکومت  ملی          چون  به  دست اراذل و اوباش         حکم فرمای  خاک  ایران شد       فرقه  دزد و خائن و کلاش  +       روز  روشن  به شب  مبدل  گشت        حال  آزادگان  پریشان شد      آنکه  را  عشق  توده در سر بود         منزلش  گوشه های  زندان شد (  شعر  از  نویسنده  مقاله)

                      +++++

در فردای کودتای  28 مرداد، دکتر مصدق  که  در امر ملی  شدن صنایع نفت ومبارزه با استعمارگرانخارجیمجدانه  کوشیده بود، در بیدادگاه های رژیم محکومشده، به زندان افتاد.دکترحسین فاطمی، دستگیر واعدام شد. افسران  آزادیخواه سازماننظامی، دسته دسته  به  جوخه های  اعدام، سپرده شدند. زندان هاو شکنجهگاه ها مملو از مبارزین و آزادیخواهانی شد  که فریاد  اعتراض  خود را  علیه رژیم کودتا و اربابان امپریالیستشبلند کرده بودند. محمد رضا شاهدر دوران  سیاه پس از کودتای 28 مرداد، به مدت 25 سال مستبدانه  حکومت کرد. در تمام این مدت، در کشور استبداد زده،از آزادی های  دموکرات، آزادی  قلم، آزادی انتخابات،آزادی  اعتصاب و تشکیلاجتماعات واحزاب سیاسی مستقل،کوچک ترین خبرینبود . در  طول  این مدت، بارها  کماندوهای رژیم به  دانشگاه ها حمله  کرده وبهوحشیانه ترین  وجهی به سرکوب دانشجویان، پرداختند. دراواخرعمر رژیم شاه،جای  دویا سه  حزب  درباری  را،  حزب   دولتی  رستاخیز  گرفته،  بهابعاد  استبداد حاکم  در کشور ، باز هم افزوده شد.درسال های خود کامگیرژیم شاه، در حالی  کهشخص شاه،دربار پهلوی و سرمایه  داران  چپاولگر داخلی و خارجی از بابت غارت هستی  توده های  زحمتکش و فروش نفت،ثروت های باد آورده نصیب خودمی کردند،  کارگران، دهقانان و توده های محروم  و زحمتکش در نهایت فقر و فلاکت روزگار به سر می بردند و بیرحمانه در معرض ظلم و  استثمار، قرارداشتند. روشنفکراندگر اندیش و عناصر و نیروهای انقلابیمعترض و عصیان طلب،  برخی به جرم  آزادیخواهی  به زندان ها و سیاهچال  ها  افتاده و برخی  دیگر پس از تحمل  بدترین شکنجه ها بهجوخه  های  اعدام سپرده می شدند. استبداد  عنان  گسیخته رژیم،تسلط بیگانگان برشئون کشور، تشدید  روز افزون  فاصله طبقاتی، نا رضایتیعمومی و جنبشهای اعتراضیپر توان کارگران و توده های  زحمتکش، مبارزات  قهر آمیزنیروهای انقلابی و عوامل  دیگر بهمدیگر گره  خورده، در بهمن ماه  سال1357 به سرنگونیرژیم شاه به  دست  توده های زحمتکش،  منجر گردید.

                     +++++

رژیمی  که  در فردای سرنگونی  رژیم شاه  در راس  قدرت سیاسی  قرار  گرفت، از همان  ابتدارژیمی  ارتجاعی  و آزادیکش  بود. باتسلط  رژیم جمهوری اسلامی  بر شئون  کشور، آزادیهای  دموکراتیک  که  در نتیجه  انقلاب ضد سلطنتی ایجاد  شده بود، یکی  پس از  دیگری  از بین  رفته و استبداد وخودکامگی مرگباریجانشین آن شد. اینجا  در باره  جنایات و اعمال  ننگینی  که  رژیم جمهوری اسلامی در طول   43  سال  گذشته   مرتکب  شده است،  تنها اشاره ای  میشود .واقعیت  این  است  کهدر  زمینهسیاه کاری ها  وجنایات این  رژیم ضد مردمیهرچه  گفته شود ، بازهم  کم  است.استبدادمرگبارمذهبی، دشمنی  کینه توزانه  با آزادی  و.  دموکراسی، اعدام وکشتار  ده ها هزار تن از  آزادیخواهان و مبارزین،قتل عام هزاران تن  از  زندانیان سیاسی درسال 1367، تاراج  ثروت های  کشور و استثمار  بیرحمانه  کارگران و توده های  زحمتکش، دزدی ها  و  اختلاس  های  کلان، پایمال ساختن  حقوق   زنان  و  اتخاذ سیاست های قرون وسطائی  زن ستیزانه، ستم مضاعف بر ملت های غیر فارس و سرکوب   وحشیانه  جنبش های اعتراضی آن ها،  ستم  و اجحاف  در حق  مذاهب  غیر از مذهب  رسمی  شیعه  دوازده امامی، تنها  بخشی  از اعمالجنایت کارانه رژیم  جمهوری  اسلامی را  درطول 43 سال  گذشته،  تشکیل می دهد.ظلم  و تعدی های بی حد و حصر رژیم ، فقدان آزادیهای سیاسی و اجتماعی، فقر و فلاکتو بی خانمانی  بی سابقه ای که  اکثریت  عظیم اهالی کشور ازآن رنج میبرند، همه  دست به دست هم  داده و  رژیمارتجاعی جمهوری  اسلامیرا اینک به لبه  مرگ  و سرنگونی،نزدیکساخته است.

               +++++

در  چنین شرایط  حساسی  در تاریخ  کشور،  آلترناتیوهای  بورژوائی رنگارنگی  به  دست و پا افتاده و سخت در تلاشند   که از آب  گل آلود ماهی  گرفتهو  زمینه را برای در کف گرفتن  قدرت سیاسی، فراهم  سازند. یکی از این  الترناتیوهای  بورژوائی   که  در ماه های  اخیر  با استفاده از  نارضایتی  روز افزون توده های زحمتکش از رژیم جمهوری  اسلامی، بر  فعالیت  خود  افزوده است،  دار  و دسته های ارتجاعیسلطنت  طلب  می باشند.   این  باقی  مانده های  دوران  دیکتاتوریشاه، سخت  در  تلاشند   نسل   های  جوان  کشور را که  تنها مزه تلخ  استبداد  و  وحشیگری های  رژیم   جمهوری  اسلامی را  چشیده و شاهد  سیاه کاری  های  دوران شاه نبوده اند، فریبداده و آنها را  به  مراحم خودامیدوار سازند. وظیفه  مبارزِین و نیروهای  انقلابی در  اوضاع سیاسی  حساس کنونی این  است که درعین پیشبرد پیگیرانه مبارزه در  جهت سرنگونی  رژیم  جمهوری اسلامی، نسل های جوان را از  ماهیتارتجاعیحکومت پهلوی ها، آگاه سازند.باید گفت که  رژیم آزادیکش  جمهوری  اسلامیتاحد زیادی،  نتیجه  استبداد  و خودکامگی  رژیم  شاه  می باشد..اگر رژیم شاه آنهمه  مستبد و آزادیکش  نبود، اگر نیروهای  دموکراتیک  و آزادیخواه  را با توسل  به  وحشی ترین  شیوه ها سرکوب نمی کرد، اگر  بخاطر حفظ سلطه استبدادی  خود،  کشور را  یک  حزبی  نکرده بود ،اگر هر  صدای  آزادی خواهی  و اعتراص  را با  توسل  به زور و شکنجه های جلادانساوا ک در  گلو ها  خفه  نمی کرد،اگر از ترس انقلاب و  کمونیسم ،  به  مذهب و آخوندها  باج  نمیداد،  رژیم  جمهوری اسلامی این  چنین آسان  بر اریکه  قدرت سوار نمی شد.

            +++++

مبلغین  احیای سلطنت برای  فریب  توده ها این  روز ها در رسانه های  گوناگونی  که  دارند، خود را  عاشق و شیفته آزادی  و دموکراسی  نشان   داده  و  وعده  های  سرخرمن  بهتوده های  محروم و زحمتکش میدهند. اگرطرفداران  احیای سلطنت و شخص رضا پهلوی اندک اعتقادی  به اصول  دموکراسیدارند،یکی از این روز ها  بیایندو رضا شاه و  محمد  رضا شاه را به  خاطر جنایات  و سیاه کاری هائی  کهدر طول  57 سال  سلطه  سرکوبگرانه  مرتکب شده اند ، محکوم سازند .  طبیعی  است  که  گروه های   طرفداربرگشتسلطنت و شخص رضا  پهلوی  هرگز  این کار را  نخواهند  کرد. تردیدی نباید  داشت که  اگردر فردای سرنگونی رژیم ضد  مردمی  جمهوری اسلامی،  سلطنت طلبان  قدرت سیاسی  را  درچنگ  بگیرند،کوچک ترین  احترامی  بهاصول  آزادی و دموکراسی  و رعایت  حقوق  بشر  نخواهندگذاشت. در  چنین  حالتی، تنها و تنها  استبداد و خود کامگی  بخشی  از  بورژوازی  وابسته،جانشین  سرکوبگری های بخش  دیگری  از همان  طبقه  انگلی  خواهد شد و سلطان   تاجدار،  جای  فقیه  عمامه دار را  خواهد  گرفت.بی خودنیست  که وارث  خاندان پهلوی  در مصاحبه هایش با رسانه ها،مدام   بر  قصد خود در  نگهداری  ارتش و سپاه پاسداران، تاکید می کند. مفهومدفاع  رضا پهلوی  از  ارتش  و سپاه  پاسداران  چیزی  جز  این نیست که سلطنت طلبان در صورت  تصرف  قدرت سیاسی، همچون رژیم جنایتکار کنونی، ازقوای نظامی ، اعم از سپاه پاسداران و ارتش  در حفظ  سلطه  استبدادی خود و  سرکوبعصیا نها  و  مبارزات  توده های  زحمتکش،  استفاده خواهندکرد.

                 +++++

کارگران  و زحمتکشان  ایران که  سال هاستدر نهایت پایداری در راه  برآورد خواست های  سیاسی و اقتصادی  خود  علیه  رژیم ضد کارگری  جمهوری  اسلامی  مبارزه میکنند،به  دار و دسته های  ارتجاعی سلطنت  طلب  امکاننخواهند  داد  که  مبارزات  پر شکوه  توده های محروم و  زحمتکش را به  وسیله ایجهتبرگشترژیم شاهنشاهی،  مبدل سازند. واقعیت این است که کارگران  و زحمتکشان ایران نه  خواهان بقای رژیمپوشالی جمهوری  اسلامی  هستند و نه  علاقه ای  به  برگشت  سلطنت  دارند. تنها  انقلاب توده های  محروم  و ستمدیده، سرنگونی  رژیم  ضد مردمی کنونی و استقرار حکومتیانقلابیکه  بر  قدرت مسلح کارگرانو توده های  زحمتکش متکی  باشد، می تواند  زنجیر های  اسارت  را از پایزحمتکشان باز کرده و آزادی و  دموکراسی  واقعیبه ارمغانبیاورد.  تاریخ  صد سال  گذشته ایران به روشنی  نشان داده است که  هم  رژیم شاه و هم  رژیم  جمهوری  اسلامی،  به  مثابه  رژیم هایسرمایه داری وابسته به امپریالیسم، همواره با چنگ و دندانازمنافع  سرمایه  داران  و صاحبان ثروت  و دارائی  دفاع کرده و برای  کارگران  و توده های  زحمتکش،  یعنی اکثریتعظیماهالی کشور،حاصلیجزاستثمار و  فقر و فلاکت و زندان وسرکوبنداشته اند.راه  رهائی کارگران و زحمتکشان،  تنها  و تنها اعمال  قهر  انقلابی،واژگون ساختنکاخ  های ظلم و خودکامگی  و  ایجاد  جامعه ای است  که  در آن،  اکثریت  عظیم  زحمتکش بر  مقدرات  خود  حاکمگردیدهواز  مزایای  آزادی  و  دموکراسیبرخوردار باشند.. جامعه  مطلوب  توده های  زحمتکش،جامعه ای است  که  در آنحاصل کار وتلاش توده  کارو زحمت،  صرفولخرجی های  مشتیسرمایه  دار و شیخ  و شاه و دیگر زالو های  اجتماعی نباشد. جامعه ای  کهدر آن نژاد پرستی آریائی ودین سالاریحاکم  نباشد.جامعه ای  که سمت و سوی سوسیالیستیداشته باشدو  هدف  غائی  آن محو  ظلم  و استثمار و هر گونه اجحاف  و تبعیض باشد.  جامعه ای  که  در آن،  دنیا به  کام   کارگران  و زحمتکشان و نه بر  وفق مرادمفت  خوران  و استثمارگران  باشد. تردیدینباید داشت که،  رژیم   ارتجاعی  جمهوری اسلامی و بقایای رژِیم شاه، دشمنان  بی  امان  ایجاد  چنین  جامعه  دموکراتیک و انقلابی در ایران هستند.

    تیر  ماه 1401

 حسن جداری

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.