سایت فدائی، ارگان رسمی سازمان اتحاد فدائیان کمونیست
میلیونها دلار برای سنگ زدن به شیطانِ فرضی، و سکوت در برابر نسلکشی واقعی
ایام حج آغاز شده است. حدود دو میلیون مسلمان از سراسر جهان با صرف صدها میلیون دلار روانهی عربستان سعودی شدهاند. قرار است طبق سنت هر ساله، دور کعبه طواف کنند، دعا بخوانند و در مراسم “رمی جمرات”، به نماد شیطان سنگ بزنند.
اما در همین روزها، درست همانجا، بیخِ گوششان، در همان غرب آسیای خونین، شیطانِ واقعی، عریان و بینقاب، مشغول نسلکشی و پاکسازی قومی است.
در غزه، مردم در حال مرگ هستند. بمبارانهای مداوم، محاصرهی غذایی، نابودی زیرساختها و نسلکشی سازمانیافته در برابر چشم جهانیان جریان دارد. اما از حاجیانی که امروز در «سرزمین وحی» جمع شدهاند، صدایی در دفاع از این مردم به گوش نمیرسد.
نکتهی تلختر آنکه بسیاری از همین حاجیان، پس از بازگشت به کشورهای خود، نه تنها کوچکترین تعهدی به عدالت اجتماعی ندارند، بلکه خود به بخشی از ساختارهای سرکوبگر و استثمارگر تبدیل میشوند. کارگر را استثمار میکنند، قیمتها را بالا میبرند، فساد را نهادینه میکنند، و اگر سخن از کمک به مردم فلسطین پیش آید، شانه بالا میاندازند و میگویند: “خدا خودش بهتر میداند.”
این در حالی است که اگر بخش کوچکی از همین پول و همین توان بسیج جمعی برای شکستن محاصرهی غزه و حمایت از مردم فلسطین بهکار گرفته میشد، شاید امروز تصویر دیگری از همان جهان اسلامشان رقم میخورد. اما فعلاً، ترجیح دادهاند دلارها را روانهی خزانهی محمد بن سلمان کنند؛ همان ولیعهدی که روابط دوستانهاش با اسرائیل و پدرخواندهاش پنهان نیست، و سیاستهایش مستقیم یا غیرمستقیم به تداوم فاجعه در فلسطین کمک میکند.
سؤال ساده و بیپیرایه است: کدام شیطان خطرناکتر است؟
آن ستون سنگی بیجان در مراسم حج که سالهاست در یک مناسک آئینی، بیهیچ قدرت و خطری، به عنوان نمادی صرف از “شر” سنگباران میشود؟ یا ماشین جنگی مدرن و بیرحمی که اینک با پیشرفتهترین تسلیحات و پشتوانهی قدرتهای جهانی، شب و روز در غزه و سرزمینهای اشغالی، کودکان، زنان و سالخوردگان بیدفاع را قتلعام میکند؟
یک نماد ایستا، در محاصرهی دوربینها و زائران، با سنگریزههایی که نهایتاً بر کف زمین میریزند.
دیگری، واقعیتی جاری و خونین، که با موشکهای هدایتشونده، پهپادهای مرگبار، و دیوارهای حائلِ نژادپرستانه، مردمانی را از ابتداییترین حقوق انسانی محروم کرده است.
پاسخ روشن و بیابهام است. اما عجیب آنکه برای بسیاری از همین حاجیان، و البته برای بخشی از جهان اسلام، انگار باور کردن این پاسخ دشوار است. شاید چون شیطانِ نمادین، امن و بیهزینه است؛ میتوان با سنگزدن به آن احساس دینداری و انجام وظیفهی شرعی داشت و خود را درمقابل جهنم بیمه کرد، اما ایستادن در برابر شیطانِ واقعی، مستلزم شهامت، هزینهدادن، و از همه مهمتر، شکستن مناسبات سیاسی و اقتصادی با همان رژیمهایی است که امروز در حال پر کردن جیبشان با دلارهای نفتی و مناسکیاند.
بله، سؤال ساده است؛ اما وجدانِ بسیاری هنوز جرأتِ پاسخ دادن صادقانه به آن را ندارد.
صدای فدائی