به مناسبت پنجاه‌وپنجمین سالگرد حماسه سیاهکل و چهل‌وهفتمین سالگرد قیام بهمن ۵۷

مناسبت حماسه سیاه کل و قیام بهمن ماه امسال مصادف است با ایامی که بواسطه سرکوب بی رحمانه اعتراضات توده ای دیماه  و کشتار هزاران پیر و جوان و زن و مرد معترض و بازداشت ده ها هزار نفر توسط رژیم جمهوری اسلامی، توده های مردم در بهت و حیرت و خشم و انزجار به سر میبرند . مردمی که برای چندمین بار به پا خاسته بودند تا زنجیرهای ستم و استثمار ، زور و سرکوب و تبعیض و نابرابری را از دست و پای خود بگسلند، اما این بار نیز قیام  خونین آنها بر غم گستردگی و رشادت و از خود گذشتگی شرکت کنند گان ، بویژه جوانان و دادن هزاران شهید و مجروح و زندانی قرین موفقیت نشد . ما ضمن اعلام انزجار از حاکمیت خونخوار جمهوری اسلامی و فرصت طلبانی که بر آن بوده و هستند تا از قبل خو نهائی که ریخته شده به مال و مقامی برسند ، خود را در درد و رنج خانواده های شهدای راه آزادی و برابری شریک دانسته و امیدواریم با تداوم مبارزه روزی برسد که همه این جنایت کاران پاسخگوی اعمال ددمنشانه خود باشند.

امروز که پنجاه و پنجمین سالگرد حماسه سیاهکل و چهل و هفتمین سالگرد قیام بهمن 57 را گرامی میداریم تجربه این دو روز تاریخی و نیز قیام های تا کنونی ، از جمله قیام خونین دیماه امسال به ما می آموزد که شورشها و قیام های بر حق توده های زحمتکش مردم علیه طبقه حاکم و دار و دسته های مسلح آنها در فقدان تحزب و تشکل و در شرایط کنونی بدون اتحاد جنبشهای اجتماعی در یک جبهه انقلابی یا به انحراف کشیده شده و سرکوب میشوند ویا نظیر قیام بهمن ماه 57 درصورت سرنگونی رژیم حاکم ، بجای حاکمیت توده مردم بر سرنوشت خود، ارتجاع سرکوب گر و استثمارگر دیگری بر تخت مینشیند .  مگر اینکه  طبقه پیشرو اجتماعی  رهبری مبارزات توده های مردم و قیام مسلحانه  بر علیه نظم حاکم را دردست گیرد.  وطبقه پیشرو جامعه  به این کار موفق نخواهد شد مگر بخش مهمی از این طبقه و یا حد اقل پیشرو ترین عناصر و رهبران عملی آن در سازمان ویا  در حزب سیاسی انقلابی خود متشکل شده باشند. حزبی که دارای برنامه  ، استراتژی و تاکتیک های انقلابی  معین مبتنی بر شرایط مشخص بوده باشد .بعلاوه با مبارزه نظری  با دیدگاه های  طبقات حاکم  و اپورتونیسم  درون جنبش انقلابی ، توده های طبقه انقلابی و زحمتکشان جامعه را از زیر نفوذ سمومات  تبلیغات طبقه حاکم برحذر داشته و از انحراف  مسیر و به بیراهه کشانده شدن جنبش و شکست نهائی آن جلوگیری کرده باشد. و سرانجام به هنگام قیام با سازماندهی دقیق و با نقشه ای از پیش آماده شده توده ها را را برای بدست گرفتن سرنوشت خود رهبری کند .متاسفانه امروز نیز همچون دوره ستم شاهی بدلیل سرکوبهای بی رحمانه رژیم جمهوری اسلامی، طبقه کارگر و زحمتکشان ایران فاقد تشکل حزبی و توده ای هستند . اما این ضعف و کاستی ها و سرکوب و کشتار های بی وقفه مانع رشد و گسترش جنبشهای اجتماعی و تداوم خیزشهای عظیم توده های به جان آمده نبوده و نیست . هر جنبش توده ای و هر حرکت انقلابی بر غم سرکوب موقت با خود دستاورد های بی بازگشتی به همراه دارد که هرگز باز پس گرفتنی نیستند .  بی تردید تداوم مبارزه به بیداری و ارتقای سطح آکاهی وگسترش میارزه و تشکل یابی کارگران ،زنان ، دانشجویان و خلقهای تحت ستم و استثمار یاری خواهد رساند و نور امید وچشم انداز نوینی را درجهت سرنگونی نظام ارتجاعی حاکم خواهد گشود .دراین راستا اموزش از تجربه حماسه سیاهکل و هشت سال مبارزه مسلحانه بارژیم سلطنتی و دستاورد های آن ونیز تجربه قیام بهمن ماه 57 و نتایج و پیامدهای آن میتواند راهنمای نسل جوانی باشد که میخواهد از تجربیات غنی این دو واقعه تاریخی درس بگیرد و از نقاط ضعف وقوت مبارزات نسلهای پیش از خود بیاموزد و راهگشای رسیدن به خواستها ، آرزوها وآرمانهائی باشند که توده های رنجدیده و تحت ستم واستثمار و سرکوب جامعه برای رسیدن به آنها هزاران شهید داده و رنجهای طاقت فرسائی را تحمل کرده اند.

 گرامی باد خاطره تابناک  حماسه آفرینان سیاهکل در 19 بهمن سال 49

 گرامی باد یاد دلاوریهای طبقه کارگر و زحمتکشان درقیام 22 بهمن سال 57

گرامی باد یاد وخاطره همه شهدای راه آزادی وسوسیالیسم

 سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی ایران       برقرار باد جمهوری فدراتیو شورائی ایران

زنده باد سوسیالیسم 

سازمان اتحادفدائیان کمونیست  19 بهمن ماه 1404