جوان

جوان       

  در جبهه هایی که نا برابر بود جنگیدیم

   با انفجار هر گلوله                                       

 پیکره متلاشی انسانها  رفقایمان را دیدیم

برای یکدیگر و برای آنها گریستیم که دوستشان داشتیم

برای آرزوهای جوانمان

 

در میان حصارهای جدایی                                     

شبهای شکنجه و اضطراب                         

با یکدیگر سخن گفتیم                    

                    

سخن از آرزوهای جوانمان         

دیدار با دریایی از انسان در میدان آزادی

 

هنگامه وداع                                                                    

با یکدیگر گریستیم و خندیدیم                                           

در راهروهای نمور شمال و جنوب                   

زندان ایران               

 

آنان                                                      

پیروزمند بر چوبه های دار رفتند                 

            

با قطره ای از اشک در چشمهایمان                        

با او وداع کردیم 

بر گونه های نازنینش بوسه زدیم

ما عشق را در آغوش گرفتیم

 

ما جان ندادیم                                                          

زنده ماندیم                                            

پیوسته رویدیم                                

ثانیه ها را شمردیم                

از مرزهای آتش گذشتیم

واژه های مرگ را به تمسخر گرفتیم

                                    و چه                                                    

صادقانه عشق را بر گیسوان باد گره زدیم

تا بگسترد در پهنه این سرزمین

 

ما یادگارانیم

 

ما خواستیم بمانیم                                                

بروییم و شاد باشیم                                             

ریشه در عشق بگسترانیم                                     

ما خواستیم بمانیم تا به فراموشی سپرده نشویم            

 

از تابوت در آمده و بار دیگر پای بر زمین زندگان نهادیم

تابوت حاجی داوود                                            

مغرور و سربلند                            

با قطره ای از اشک در چشمهایمان ماندیم               

اشکهای نریخته بر خاک تب دار میهن سرخ و سبز   

 

 

ما یادگارانیم                                                   

 یادگار سرودهای سرخ و سبز           

یادگار عشق و نفرت

یادگار خشمهای فرو خورده                               

 با امید روزهای انفجار   

 

                                         سیروس کار

 دسامبر ۲۰۰۴

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Translate »