سایت فدائی، ارگان رسمی سازمان اتحاد فدائیان کمونیست
معرفی فیلم مستند «اردوگاهها» (The Encampments)

مستند «اردوگاهها» روایتی زنده از خیزش دانشجویی در دانشگاه کلمبیا است؛ خیزشی که در بهار ۲۰۲۴، نقطه آغاز موجی جهانی از اعتراضات علیه سرمایهگذاری دانشگاهها در صنعت جنگ و حمایت از ماشین کشتار اسرائیل شد. این فیلم با تمرکز بر تداوم اشغال فضای سبز دانشگاه و برپایی بیش از پنجاه چادر، روایت میکند که چگونه مطالبهای روشن ــ قطع همکاریمالی با شرکتهای تسلیحاتی حامی اسرائیل، مانند General Electric و Lockheed Martin، و افشای میزان دقیق اینسرمایهگذاریها ــ به جرقهای برای شکلگیری یکی از بزرگترین حرکتهای دانشجویی ضدسرمایهداری سالهای اخیر بدل شد.
مستند «اردوگاهها» گزارشی سیاسی از نبرد دانشجویان با ساختار قدرت دانشگاهی است؛ ساختاری که با سرمایهگذاری در صنعت مرگ، خود را از یک نهاد علمی به شریک جنایت و نسلکشی بدل کرده است. این مستند دانشجویان را صرفاً فعالانی معترض نشان نمیدهد، بلکه آنان را بهمثابه بخشی از جنبش جهانی ضدجنگ و ضدسرمایهداری به تصویر میکشد؛ جنبشی که از کلمبیا آغاز شد و به سرعت در دانشگاههای نیویورک، هاروارد، UCLA، تورنتو و نقاط مختلف جهان بازتولید گشت.
مستند «اردوگاهها» با ثبت لحظاتی از یورش پلیس، دستگیری دانشجویان و مقاومت آرام اما سازمانیافته آنان، بحثی مهم را پیش میکشد: نقش امروز دانشگاه چیست؟
آیا دانشگاهها نهادی مستقل برای آموزش و تولید دانشاند، یا بخشی از شبکه سرمایهداری نظامی که با سرمایهگذاری در صنایع جنگی، خود را به پروژههای استعمارگرانه گره زدهاند؟
«اردوگاهها» به جای تمرکز بر شعارها و بیانیهها، روی تجربه واقعی دانشجویان دست میگذارد؛ لحظاتی که در آن پلیس وارد دانشگاه میشود، چادرها را محاصره میکند، دانشجوها را بازداشت میکند و اعتراضها ادامه پیدا میکند. فیلم نشان میدهد که بحث اصلی فقط درباره یک سرمایهگذاری اشتباه یا یک درخواست دانشجویی نیست. مسئله این است که دانشگاه چگونه در ساختار جنگ، قدرت و سرمایهداری نقش پیدا کرده است.
این مستند توضیح نمیدهد، بلکه اتفاق را نشان میدهد: چادرهایی که روی چمن نصب شدند، تبدیل به مکانی برای آموزش، گفتگو و تصمیمگیری شدند؛ جایی که دانشجویان رابطه دانشگاه با صنعت جنگ را زیر سؤال بردند و خودشان شکل دیگری از یادگیری را تجربه کردند. «اردوگاهها» از نسلی میگوید که برای فهم واقعیت، به جای نشستن در کلاسها، کنار هم ایستادن و عملکردن را انتخاب کرده است؛ نسلی که دانشگاه را فقط محل درس و امتحان نمیداند، بلکه آن را به فضایی برای مسئولیتپذیری و اعتراض تبدیل میکند.