امسال هشتم مارس را در شرایطی گرامی می‌داریم که تجاوز امپریالیسم آمریکا و رژیم اسرائیل به ایران و جواب متقابل جمهوری اسلامی، فضای ایران و منطقه را به آتشی خانمان‌سوز و ویرانگر تبدیل کرده است. تاکنون صدها نفر از مردم عادی در اقصی نقاط ایران و از جمله ۱۸۶ کودک، توسط حملهٔ بمب‌افکن‌های آمریکایی به مدرسهٔ دخترانه‌ای در میناب به قتل رسیده‌اند. هزاران نفر دیگر زخمی و میلیون‌ها نفر آواره شده‌اند. هزاران خانه، مدرسه، مراکز صنعتی، بیمارستان‌ها و تأسیسات اداری و زیرساختی با خاک یکسان شده است.
برخلاف ادعای امپریالیسم آمریکا و رژیم نژادپرست اسرائیل و نوکران آن‌ها در اپوزیسیون مرتجع و شبه‌فاشیستی، حملهٔ آن‌ها به ایران و جنگ با جمهوری اسلامی که بیش از چهل و هفت سال است با تکیه بر سرنیزه و سرکوب و تلفیق دین و دولت بر مقدرات مردم حکم رانده است، نه برای آزادی و دموکراسی و عدالت اجتماعی، بلکه به قصد تسلط بر منطقه و ایران و رسیدن به اهداف ژئوپلتیک و ژئو‌استراتژیک خود در چارچوب تحولات جهانی است. آن‌ها برای رسیدن به اهداف سلطه‌گرانهٔ خود از هیچ جنایتی فروگذار نمی‌کنند و نخواهند کرد؛ از ویران کردن کشور تا ایجاد جنگ داخلی و نشاندن اشخاص مرتجع و نئوفاشیست گوش‌به‌فرمانِ دیگری بر سریر قدرت پیش خواهند رفت. آن‌ها که چنین جنگی را راه انداخته‌اند، علاوه بر کشتار و ویرانی، همچنین به دنبال عقب راندن جنبش‌های اجتماعی در ایران هستند که برغم
سرکوبگری‌های رژیم در حال رشد و گسترش بود؛ به‌ویژه در پی محو دستاوردهای جنبش «زن، ژیان، آزادی»، جنبش کارگری، خلق‌های تحت ستم و استثمار و دیگر جنبش‌های انقلابی هستند؛ جنبش‌هایی که از هشتم مارس و تاریخ پیشتازی زنان در سراسر جهان الهام گرفته‌اند. این تاریخ، تاریخ مبارزات زنان و مردانی است که برای برانداختن تبعیض جنسیتی و پایان دادن به ستم بر زنان به مبارزه برخاستند و برغم مقاومت ارتجاع و تاریک‌اندیشی، پیروزی‌های تاریخی و مهمی را در سراسر جهان به دست آوردند.
در ایران که بیش از چهل سال است شاهد ترویج و تشویق مردسالاری و قانونیت دادن به تبعیضات جنسی و سرکوب و زندان و شکنجه و اعدام زنان از سوی حاکمان مرتجع و سرکوبگر هستیم، مبارزات زنان برای رهایی از ستم و استثمار و تبعیضات و نابرابری، لحظه‌ای از حرکت بازنمانده است. مبارزات زنان در اشکال مختلف تداوم یافته و دستاوردهای مهمی به همراه داشته است. به‌ویژه حضور برجستهٔ زنان در اعتصابات کارگری، خیزش‌های توده‌ای و تجمعات
و تظاهرات و اعتراضات عمومی، نشان‌دهندهٔ گره خوردگی خواست رفع تبعیضات جنسیتی و محو سنت‌های مردسالارانه و ارتجاعی زن‌ستیز با مبارزهٔ طبقاتی علیه نظام سرمایه‌داری حاکم است.
تاریخ مبارزات زنان برای رهایی از تبعیضات جنسی و نابرابری‌های اجتماعی در سراسر دنیا، از جمله در ایران، نشان‌دهندهٔ این واقعیت است که پایان دادن قطعی به نابرابری زنان و انواع تبعیضات جنسی، همچون دیگر بلایای جوامع طبقاتی، با برانداختن سلطهٔ سرمایه ممکن خواهد بود. اما این بدان معنا نیست که تحقق حقوق و برابری زنان را به استقرار سوسیالیسم حواله داده و از مبارزات روزمره علیه تبعیضات جنسی و ستم مضاعف بر زنان غافل بمانیم.
مبارزه برای رفع ستم جنسی در جوامع طبقاتی، به‌ویژه در ایران که زنان از ابتدایی‌ترین حقوق خود محروم هستند و رژیم ارتجاعی‌ترین مناسبات مذهبی و پدرسالارانه را بر مقدرات زنان حاکم کرده است، با مبارزهٔ طبقاتی کار علیه سرمایه عجین است و هر موفقیتی در این مبارزه، ولو کوچک، زحمتکشان را گام‌ها به سمت ترقی و تکامل و افزایش سطح آگاهی و سازمان‌یافتگی و آمادگی برای تحقق انقلاب اجتماعی سوق می‌دهد. علاوه بر همهٔ این‌ها، ایستادگی در
برابر ستم و تبعیض علیه زنان و مبارزه با رواج سنت‌های ارتجاعی مردسالار در جامعه، خانواده و محل کار و در مناسبات درون احزاب و تشکل‌ها، وظیفهٔ همیشگی هر زن و مرد آزاده، انقلابی و کمونیست است.
هشت مارس امسال را با حضور در میان مردم جنگ‌زده، کمک و یاری به همدیگر، کاهش درد و رنج آسیب‌دیدگان جنگ، قدردانی از پرسنل بیمارستان‌ها و درمانگاه‌ها، سازماندهی گروه‌های کمک‌رسانی به مردم جنگ‌زده، محکوم کردن تجاوز نظامی امپریالیسم آمریکا و رژیم صهیونیستی اسرائیل و تأکید بر لزوم سازمان‌یابی در محل‌های کار و زیست به‌منظور مبارزهٔ مشترک علیه تجاوز امپریالیستی و رژیم جمهوری اسلامی و به دست گرفتن سرنوشت خود، گرامی بداریم.
برافراشته باد پرچم ۸ مارس
نه به جنگ – آری به مبارزه طبقاتی
زنده باد آزادی
زنده باد سوسیالیسم
سازمان اتحاد فدائیان کمونیست
۱۴ اسفند ماه ۱۴۰۴
دیدگاه‌ها