بامداد امروز دوشنبه  بیست وسوم آبانماه ۱۴۰۱ مقرها و محل سکونت اعضای حزب دموکرات و کومه له در کردستان عراق بوسیله موشک های سپاه  پاسداران مورد حمله قرارگرفت . همزمان مناطق مرزی اقلیم کردستان با ایران نیز توپ باران شدند . در این حملات  علاوه بر ویرانی  خانه ها و نابودی زمین های کشاورزی، عده ای از ساکنین محل نیز کشته و زخمی شده اند  .
جمهوری اسلامی در شرایطی به  موشک باران  دگرباره محل اسکان احزاب کردی  مبادرت میورزد که در چنبره بحرانهای اقتصادی ،سیاسی و اجتماعی گرفتار است . خیزش انقلابی زنان، جوانان و اقشار مختلف مردم به جان آمده  زیر شعار «زن -زندگی-آزادی» و سایر شعارها وارد دومین ماه خود شده است و سرکوب و کشتار بی رحمانه پیرو جوان و کودکان مدارس و دستگیریهای گسترده و صدور احکام زندان و اعدام نیز نتوانسته است خیزش انقلابی برای سرنگونی  مافیای قدرت و ثروت حاکم  را متوقف کند .

 در این میان تداوم مبارزه و مقاومت  توده های تحت ستم و استثمار کردستان و پشتیبانی  و همبستگی زحمتکشان سراسر ایران از این مقاومت، رژیم را به این صراحت انداخته است تا با متهم کردن مردم کردستان به “تجزیه طلبی”  و بمباران مقرات احزاب کرد در اقلیم کردستان  در صفوف مبارزات توده های مردم ایران تفرقه انداخته و اعمال سرکوبگرانه  خود را توجیه کند . در حالیکه خیزش سراسری دو ماهه اخیر نشان داد که زنان ،جوانان  کارگران و زحمتکشان  سراسر ایران  در سرنگونی  جمهوری اسلامی و تحقق خواست هایشان متحد و یکپارجه اند و رژیم به عبث میکوشد تا با تفرقه افکنی میان توده های بپا خواسته  خلق های تحت ستم و استثمار، اتحاد و مبارزه مشترک آنها را تضعیف  کرده و به شکست بکشاند.

روشن است  که تکرار سیاست کشتار در داخل و موشک باران  مقررات احزاب کرد در خارج  که بارها آزموده و شکست خورده  است، نمیتواند رژیم را از مخمصه  ای که گرفتار شده است نجات دهد.

اما این بدین معنا نیست که خطرات مختلف  از داخل و خارج خیزش انقلابی را تهدید نمیکند  . این خطرات همیشه وجود داشته و خواهند داشت  . راه مقابله با این خطرات و تضمین تداوم و پیشرفت و پیروزی جنبش،  مستلزم  سازمانیابی  مخفی و علنی و ایجاد ارگانهای توده ای در محل کار و زیست  و تامین رهبری از طریق  اتحاد  پیشروان و پیشگامان  محلات ،محل کار و مناطق  و احزاب و سازمانهای پیشرو در یک جبهه انقلابی با هدف سرنگونی رژیم حاکم و ایجاد تغییرات بنیادی در ساختار اقتصادی و اجتماعی ایران براساس شوراها است که میتواند توازن قوا را به نفع جنبش تغییر داده و این امکان را بوجود میاورد تا توده های مردم  در شرایط مطلوب اداره امور را بدست گرفته  و بر سرنوشت خویش حاکم شوند .

اکنون دیگر محکوم کردن اعمال ددمنشانه رژیم  هر چند لازم، اما کافی نیست.  برای  تداوم مبارزه  و پیش روی و پیروزی  در عرصه های مختلف نبرد جاری، متحد شدن  زنان ،جوانان  و کارگران و زحمتکشان  دریک جبهه انقلابی با برنامه ای روشن  و شفاف ضرورتی انکارناپذیر است .

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی

برقرار باد جمهوری فدراتیو شورائی

زنده باد سوسیالیسم

سازمان اتحاد فدائیان کمونیست

  ۲۲ آبانماه ۱۴۰۱