امسال در شرایطی به استقبال روز کارگر میرویم که نظام سرمایه داری حاکم بر جهان به دلیل شیوع بیماری کرونا در بحرانی ترین شرایط دهه های اخیر قرار گرفته است . کرونا به خوبی آشکار کرد نظام فاسد و ارتجاعی سرمایه داری که همواره به غارت و چپاول هر چه بیشتر توده ها و انباشت ثروت می اندیشد حتی در تامین ابتدایی ترین نیازهای بهداشتی جامعه ناتوان است وبه اعتراف خبرگزاری ها و نشریات سرمایه داری و سازمان جهانی بهداشت ، کارگران و زحمتکشان و اقشار فقیر و محروم قربانیان اصلی این بیماری در تمامی کشورها هستند . جمهوری اسلامی هم از این قائده مستثنی نیست و علاوه بر بحرانی که در اثر تحریمها با آن درگیر است با شیوع کرونا در آستانه ورشکستگی کامل قرار گرفته ، اگر کرونا توانسته برای مدتی رژیم را از خطر شورش میلیونها بیکار و گرسنه رهایی بخشد ،عنقریب فروپاشی اقتصاد را شاهد خواهیم بود که قیام کارگران و زحمتکشان و توده های خشمگین از این همه فقر و ستم طبقاتی را به دنبال خواهد داشت به همین دلیل رژیم که در تامین ابتدایی ترین نیازهای روزمره توده ها ناتوان است تصمیم گرفته با باز گشایی کسب و کارها و در عین حال حفظ جو هراس آلود ناشی از شیوع این بیماری مانع شکل گیری هر گونه اعتراضی شود و بدین طریق بار دیگر مدتی برای خود زمان بخرد .
سرمایه داران هیچگاه از غارت و چپاول باز نمی ایستد . کینه و عداوت سرمایه داران و رژیم حامیشان با کارگران را پایانی نیست ولی از انجا که تنها تولید کننده ثروت کارگران هستند همواره به آنها نبازمندد و در عین حال همیشه در پی کاستن ضررو زیانهای خود هستند و تنها راه را درتعرض به حقوق کارگران میدانند ، در روزهای اخیر شاهدیم که برای نجات از ورشکستگی و حفظ دارایی های خود علاوه بر بیکار سازیهای گسترده به شکل رذیلانه ای با تعیین حداقل دستمزد ۱۸۰۰۰۰۰ در شرایط تورمی بیش ۶۰ درصدی که خود بوجود آورنده آن هستند ، فقر و فلاکت وحشتناکی را برای ماههای آتی زندگی کارگران رقم زده اند . در طی این چهل سال جمهوری اسلامی تنها یک رسالت داشته و آن حفظ منافع سرمایه داران و تامین شرایط مناسب برای غارتگری و چپاول آنها به هر قیمتی و به این رسالت خود به خوبی عمل کرده است و به وضوح نشان داده که نه میخواهد و نه میتواند ابتدایی ترین حق و حقوق کارگران را تامین کند ولی اینک تشدید تحریمها و عدم فروش نفت و به دنبال آن شیوع کرونا جمهوری اسلامی را دراوج ورشکستگی و استیصالی قرار داده که در این چهل سال سابقه نداشته ، درماندگی و به بن بست رسیدن رژیم در ماههای آینده بوضوح مشهود است و البته چشم انداز تیره و تاری برای کارگران و زحمتکشان و توده های محروم جامعه . بی تردید تنها با مبارزه برای افزایش دستمزدها ، بیمه ، مسکن …. و انبوهی از مطالبات بخشهای مختلف جامعه میتوانند با این مطالبات دست یابند ولی این مبارزه به شکل پراکنده به نتیجه ای نخواهد رسید و رژیم به راحتی آن را سرکوب خواهد کرد کاری که در این چهل سال همیشه در اجرای آن موفق بوده . آنچه بیش از کرونا جان و زندگی کارگران و زحمتکشان و تمامی مزد بگیران را تهدید میکند بیکاری و فقر و گرسنگی است ، اینک که رژیم در ضعیفترین شرایط اقتصادی و سیاسی عمر چهل ساله خود قرار گرفته نباید اجازه داد کرونا ناجی رژیم شود ، کارگران وتمامی مزد بگیران ، معلمان ، دانشجویان و جوانان میبایست متحد و یکپارچه تعرض همه جانبه ای بر علیه رژیم را سازمان دهند ، تنها راه تحقق همه مطالبات اعتراضات گسترده خیابانی و اعتصاب عمومی و تعرض به بنیانهای اقتصادی و سیاسی رژیم است . برچیدن بساط این رژیم فاسد و جنایتکار و بدست گرفتن قدرت توسط کارگران تنها راه رهایی از گرسنگی و فقر و بیخانمانی و استبداد است .
دیدگاه‌ها