فهرست

یدی شیشوانی

نامه سرگشاده به طیف سچفخا اقلیت و همه فدائیانیکه به آرمانهای انقلابی، آزادیخواهانه وسوسیالیستی بنیانگذاران سازمان پایبندند.

سلام ودرود برشما

ازسالها قبل چه دردیدارهای حضوری وچه ازطریق نامه و پیام ازداخل وخارج ازکشور و چه درجلسات متعددی که بمنظورشکل دادن به همکاری نیروهای چپ وکمونیست تشکیل میشد ومن درآن جلسات حضورداشتم، ازطرف خیلی ازرفقا، فعالین جنبش وخانواده ها سٶال میشد کە این همه انرژی برای تشکیل سه اتحاد چپ کارگری، اتحاد انقلابی وشورای نمایندگان احزاب وسازمانها و.. گذاشته‌اید، چرا برای اتحاد نیروهای وسیع فدائی که علاوه برچند سازمان، نود درصد «منفردین»راتشکیل میدهند ودربسیاری ازمجامع و حرکت های داخل وخارج حضوردارند، هیچ اقدام موثری صورت نمیگیرد.

گفته میشد که اتحاد فدائیان باتوجه به زمینه تاریخی وطبقاتی، میتواند بخشی ازنیاز جنبشهای اجتماعی  ازجمله جای خالی یک تشکل رزمنده مورد اعتماد مردم درشرایط حساس کنونی را پرکند وبا کمیت وکیفیت بیشتری جنبشهای اجتماعی درکشوررا یاری رساند.

امسال درآستانه چهل ونهمین سالگرد سیاهکل با توجه به تحولات عمیق اجتماعی درچند سال گدشته بویژه درماه های اخیر، این سئوال با تاکید بیشتری مطرح میشود. درحالیکه ازیکطرف شاهد خیزشهای اجتماعی توده های کار و زحمت دراقصی نقاط ایران هستیم واز سوی دیگر نیروهای پیشرو جامعه که باید به سازمانیابی وهدفمند کردن این مبارزات یاری رسانند، درپراکندگی بسرمیبرند، چرا نیروهای طیف سازمان چریکهای فدائی خلق ایران (اقلیت) بعلاوه همه فدائیانیکه به آرمانهای انقلابی بنیانگذاران سازمان متعهد باقیمانده اند، باهم متحد نمیشوند؟

هرچند که این ایده خواست قلبی من هم بوده وهست ولی ابتدا کمی تردید داشتم که آیا تحقق این هدف بزرگ با این همه تشتت و فرقه گرائیها امکان  پذیرمیباشد ؟

برای امکان پذیربودن آن دلایل متعددی وجوددارد که مسلما این فراخوان جای طرح وبحث آنها نیست معهذا برای اینکه با رؤیابافی فاصله داشته باشم به دو نکته اشاره میکنم .

١- اعتبارفدائی بعنوان مدافع کارگران وزحمتکشان درحافظه تاریخی توده های کارگر وزحمتکش مردم همچنان زنده است وهیچ خیانت وخباثتی نتوانسته این اعتبار و باور را درجامعه به حاشیه رانده نابود کند. این باور در رویکرد جنبشهای اجتماعی گوناگون علیه نظام مستقرتبلوری بارز دارد. کارگران، زنان، جوانان، دانشجویان، هنرمندان نویسندگان، معلمان …که درمقابل دار و درفش رژیم حاکم فدائی وارایستادگی ومبارزه ومقاومت میکنند. این پشتوانه بزرگی برای همه فدائیانی است که میخواهند متحدا درمیان توده های زحمتکش مردم به مبارزه تا سرنگونی انقلابی رژیم جمهوری اسلامی ادامه دهند.

٢- نباید فراموش کرد که بعد ازروی کارآمدن رژیم جمهوری اسلامی انشعاب درون سازمان چریکهای فدائی خلق در زمانی صورت گرفت که گرایش بخشی ازرهبری فدائیان به سازشکاری و حمایت ازرژیم تازه بقدرت رسیده شروع به آشکارشدن کرد. جدائی رفقای چریکهای فدائی وانشعاب بزرگ اقلیت سچفخا درواقع نمودی ازمقاومت بخشی از کارگران، زحمتکشان، روشنفکران، دانشجویان، هنرمندان، زنان وجوانان، خلقهای تحت ستم واستثمار و محرومان جامعه بود که بدرستی به ماهیت تازه به قدرت خزیدگان پی برده وخیلی پیش ازوقوع انشعاب درسازمان فدائی درمقابل حاکمیت اسلامی بمقاومت پرداختند وازآن پس نیز چه پیوسته و چه گسسته ازسازمانهائی کە ادامە دهندە راە فدائی بودند بە مبارزە ادامە دادەاند. راهی کە در خواست ادامه انقلاب تا تحقق آزادی، دموکراسی و عدالت اجتماعی وسوسیالیسم متلبور بودە است. این نیروی اجتماعی دراین چهل سال به اشکال مختلف وبادادن هزینه بسیار به مبارزه ادامه داده واکنون نیزدرداخل وخارج کشورازمبارزات صنفی سندیکائی گرفته تا کارگری، سوسیالیستی، محیط زیست، زنان، بیکاران، کشاورزان، حاشیه نشینان، بازنشتگان، حمایت ازکودکان، نویسندگان، هنرمندان، سینماگران، خلقهای تحت ستم واستثمار ومبارزه با تبعیضات جنسیتی…حضور دارند.

٣- اگر دردهه های اول پس ازقیام توهم توده ها وتوازن قوا به سود حاکمیت،  زندان و شکنجه وکشتار واعدام  و پراکندگی وآوارگی را نصیب انقلابیون کرد، اما امروز که توهم توده ها فروریخته بحران سراپای رژیم را درنوردیده است وشاهد خیزش های عظیم و قهرمانی توده های زحمتکش هستیم و بدون تردید فدائیان وهواخواهان آن درهمه عرصه ها حضوردارند. علاوه برآن خواست توده های زحمتکش مردم بپاخواسته همان خواست ها ومطالبات واهدافی است که فدائی برای تحقق آنها ازجان مایه گذاشته و به همین صفت نیزشناخته میشود، لذا میتوان مدعی بود که زمینه طبقاتی  اتحاد این نیرو درمبارزات جاری علیه رژیم جمهوری اسلامی  عملا ودرعرصه های متنوع میدان مبارزه وجود دارد. ازاین رو من هم با امیدواری بیشتر برای تحقق این هدف ودرپاسخ به همه آنهائی که این سئوال رادربرابرمن و نه تنها من بلکه همه انقلابیون فدائی نهادند، به این فراخوان مبادرت کردم.

فراخوان بسیار ساده وروشن است مبارزات طبقه کارگر وتوده های زحمتکش مردم نیاز به این اتحاد دارند، بیائید متحد شویم. من دراین فراخوان چیزی جزبیان خواست نیروی وسیعی ازفدائیان را ندارم. برای عملی شدن این ایده به اراده توأم با آگاهی واحساس مسئولیت تک تک رفقا چه آنهائی که متشکل هستند وجه آنهائیکه «منفرد» هستند، بستگی دارد. من هم  به نوبە خود اگرنظری داشته باشم درجای خود بیان خواهم کرد وهرکاری که ازدستم بربیاید کوتاهی نخواهم نمود. سازمان اتحاد فدائیان کمونیست که من عضو آن هستم نیز به همراه بقیه ازاین فراخوان مطلع خواهد شد واینکه سازمانهای موجود چه عکس العملی خواهند داشت، نمیدانم.

لذا بمناسبت چهل ونهمین سالگرد سیاهکل  این فراخوان را خطاب به همه شما عزیزان  منتشرمیکنم .

تحقق این امربستگی به تصمیم واراده تک تک فدائیان ودیگرانقلابیون وپیشروان جامعه درعرصه های گوناگون دارد وگرنه هیچ معجزه ای درکارنخواهد بود.

پیشنهادی که اکنون ودرابتدای راه به نظرم می رسد

١- اختلافات ودرگیریهای شخصی بخاطرهدف بزرگتر کنارگذاشته شوند. اختلافات ارزشی جزدرفرقه های آخرالازمانی، درهرجریان اجتماعی وجود دارد وخواهد داشت. گفتگو حول آنها به کشف حقیقت ورشد وتکامل جریان وجمع کمک میکند ونباید مانع همکاری وهمفکری در پیشبرد مبارزه مشترک بشود. لذاعلیرغم اینگونه اختلافات، لازم است ازهمه امکانات ازجمله آشنائی ورفاقت های قبلی، برای گسترش رابطه بطریق اصولی وبا رعایت تمام جوانب امنیتی استفاده شود.

٢- بااستفاده از امکامات گسترده فضای مجازی و یا جلسات حضوری بزرگ وکوچک درداخل و خارج کشور و انتشار مقالات اقتصادی، اجتماعی، تحقیقی وگسترش هنرمقاومت ومبارزه، ساختن سرودها وکلیپ ها، بررسی ساختارهای اقتصادی اجتماعی موجود جامعه توسط تئوریسین ها، اقتصاددانان واهالی فن، پیشروان وانقلابیون جامعه را در تدوین برنامه عمل وپیدا کردن راهکارهای درست عملی و واقعبینانه برای مبارزه یاری رساند. درعین حال فضای تحلیلی وسیاسی وعلمی وفرهنگی وهنری جامعه را بە سود جبهه کارگران ومحرومان جامعه تغییربدهند. ما باید تمام دست اندرکاران این رشته ها را مورد حمایت قراردهیم.

٣- کارگران، معلمان، دانشجویان، زنان، بازنشستگان، هنرمندان، استادان، نویسندگان، بیکاران درهرجائی که هستند وخود راازخانواده فدائی میدانند ویا دلشان درگرو رهائی ازستم واستثمار وزور وسرکوب است، لازم است درفعالیت سندیکائی، صنفی ، سیاسی، انجمن ها ونهاد ها، کانون ها و تشکلها فعال شوند و به هم کمک ویاری برسانند و درسازماندهی تشکلهای صنفی سیاسی و مدنی جامعه درهمان جا وهمان رشته که حضوردارند، دست دردست هم نهند و به همدیگر کمک کنند.

۴- جنبشهای اجتماعی کارگران وزحمتکشان گسترده متنوع ودارای مطالبات گوناگون دموکراتیک وسوسیالیستی وصنفی وسیاسی هستند، بنابراین برای همه فدائیان درهرحوزه ای که بخواهند جاوامکان فعالیت هست از مبارزات صنفی  وسندیکائی وفرهنگی گرفته تا محیط زیست وازاشکال مختلف اعتراضات کوچک گرفته تاسازماندهی تظاهرات و از اعتصابهای عمومی تا بکارگیری شکل عالی تر مبارزه مسلحانه امکان وجا برای هرفعالی وجود دارد. هررفیقی درهرحوزه ای که فعال است بمثابه یک فدائی بداند که حوزه های دیگرخالی نیست و همرزمان فدائی دیگری درآن حضوردارند و آنها اگرچه با ما هنوزارتباط ارگانیک ندارند ولی رفیق وهمرزم ما هستند .

۵- با پنجاهمین سالگرد حماسه سیاهکل یک سال فاصله داریم دراین یک سال وبا این وضعیت حساس جامعه نمی دانیم چه رویدادی پیش خواهد آمد. تردیدی نیست که هرتحول انقلابی به نفع توده های طبقه کارگر وزحمتکش جامعه تنها ا زطریق محافل، شبکه ها، هسته ها، تشکلها وسازمانهای درون جامعه ورهبران عملی جنبشهای اجتماعی درمحل کار و زندگی ممکن میشود. تردیدی نیست که نیروهای انقلابی سازمان چریکهای فدائی حلق ایران ازپیر و جوان واز زن و مرد، بمثابه عناصر پیشرو درمحافل، ارگانها و کانون ها، خانواده ها وتشکلهای صنفی وسیاسی کوچک وبزرگ درسراسرکشور حضورمٶثردارند. قرارگرفتن آنها در زیر یک چتر و درعین حال فعال بودن درهر حوزه ای که حضوردارند و همکاری و ایجاد پیوندهای تدریجی مخفی و نیمه مخفی وعلنی، میتواند زمینه بهم رسیدن  وهماهنگی سراسری برنامه ای وعملی نیروی رزمنده جنبشهای اجتماعی آتی را فراهم نماید.

۶- آرزو میکنم اراده آگاهانه وهدفمند همه فدائیان و دیگر پیشروان وپیشگامان جنبش های اجتماعی  شرایطی را پیش بیاورد که جنبش طبقه کارگر وزحمتکشان جامعه که اکثریت عظیم رادرمقابل اقلیت بسیار ناچیزمافیای قدرت وثروت تشکیل میدهند درکنارخود ودرمیان خود نیروهای آگاه ورزمنده ای را ببینند که فدائی وار برای تحقق مطالبات صنفی وسیاسی آنها میرزمند.وامید که با گامهای سنجیده وانقلابی به این پراکندگی غلبه کنیم و به گرامیداشت پنجاهمین سالگرد حماسه سیاهکل جلوه ای تازه ببخشیم.

درغیراینصورت میماند اینکه ازخاوران تا تبعید وازتبعید تا زندان شمع افروخته وزانوی غم دربغل گرفت وبعید است که فدائی ایستاده درصف کارگران وزحمتکشان به چنین کاهلی دچارگشته وبه آن تن دردهد.

دست همه شمارا بگرمی میفشارم

یدی-شیشوانی
خ-عمواوغلی ۱۷بهمن ماه ۱۳۹۸






پاسخ دهید

Your email address will not be published. Required fields are marked as *

*