بقاء به هر قیمتی شعار جمهوری اسلامی

منتشر شده در نشریه راه سرخ شماره ۳

بیش از چهل سال از عمر جمهوری اسلامی میگذرد . چهل سالی که برای توده ها جز فقر و فلاکت و نیستی و تباهی به ارمغان نیاورده چهل سالی که طی آن جمهوری اسلامی حتی ابتدایی ترین معیارهای اخلاقی و انسانی و حقوقی مورد قبول سرمایه داری را هم بر نتابیده ، چهل سالی که رژیم از هیچ گونه رذالت و پستی و جنایتی برای بقاء خود فرو گذار نکرده است . چهل سالی که رژیم بر مبنای شعار ” حفظ نظام از اوجب واجبات است ” هر آنچه خواسته کرده است و اینک که به بن بست رسیده و به قول ” نوبخت ” کفگیر بودجه به ته دیگ خورده ، حسابها بسته ، پولها بلوکه شده ، کسب و کارها تعطیل ، سرمایه ها فراری ، بیکاری و تورم وحشتناک خطر شورش سی میلیون گرسنه ، همه اینها و مهمتر تامین  چند هزار سر اراذل و اوباش جانی نان خورش در داخل و منطقه که اینک تنها به آنها به عنوان ضامن حفظ امنیت خود امید یسته اند موجب شده کاسه گدایی به دست گرفته و در چهار گوشه عالم به دنبال پول دوره افتند ، صندوق بین المللی وام کرونایی آنها را نداد ، کشورهای اروپایی پولهای بلوکه شده را آزاد نکردند ، چین و هند فقط حاضرند  کالاهای بنجل خود را که آنهم به شرطه ها و شروطه ها بدهند ، کره جنوبی هم به پارس کردنها و تهدید هایشان کمترین اهمیتی نداد ، حتی عراق هم پول گاز خریداری شده را فقط به دینار عراقی انهم در صورت خرید مایحتاج از بازار عراق به تاجر عراقی میپردازد ، حداقل ۲۷ میلیارد دلار هم صادر کنندگان  کالا ( تولید صنعتی ایران عمدتا تعطیل شده فقط صیفی جات و مرغ و دام زنده و کشتار شده و میوه جات که جز ارزاق عمومی مردم است ، اقلام صادراتی ایران را تشکیل میدهد آنهم فقط به عراق و اقلیم کردستان و افغانستان مقداری هم ترکیه ) به داخل باز نگردانند  . اسف بارتر اینکه جریمه های دادگاههای بین المللی نفتی و دادگاههای ورزشی و طلب تامین دیه بابت سالها جنایت از طرف دادگاههای آمریکا و کانادا و دیه قربانیان جنایت فجیع ساقط کردن هواپیمای اوکرایینی توسط سپاه ، هم مزید بر این بحران شده تا این جانیان خلاقیت به خرج دهند و راه چاره بیاندیشند . همچون سلاطین صاحبقران  دست به دامن چین شده اند و منابع طبیعی و بخشی از جغرافیای ایران را در طبق اخلاص پیشکش چین کرده اند . اقدامی که دو سال قبل با رفتن لاریجانی به عنوان نماینده رهبر به چبن کلید خورد ولی تا امروز پیشرفت چندانی نداشت ( به گفته عضو کمیسیون امنیت مجلس این قرارداد پیشنهاد ایران به چین بوده ) اینک با امتیازات مخصوص ۳۴% تخیفیف برای نفت ، عدم دریافت مالیات تا دوسال ، واگذاری بخشی از بنادر و جزایر جنوب  ، اجازه وارد کردن نیروی کار و نیروی امنیتی توسط چین و موارد بسیار دیگر که هنوز آشکار نشده دوباره به جریان افتاده . اصل سرمایه گذاری بیست و پنج ساله بر خلاف شارلاتانیزم تبلیغاتی اصلا برای رژیم اهمیتی ندارد بلکه زمان حال مهم است و کسب پولی برای امور روزمره از فروش نفت با ۳۴% تخفیف و بس ، حتی برای خوش خدمتی بخش بزرگی از سواحل دریای عمان را به قیمت فلج کردن و خانه نشین شدن صیادان بلوچ و جارو شدن کف صید گاهها نزدیک به دو سال تقدیم کشتی های صید ترال چینی کردند ، تمام بازار داخلی را انیاشته از کالاهای چینی کرد ند به طوریکه از شیر مرغ تا جان آدمیزاد چینی در بازار ایران به وفور یافت میشود ، ولی تا امروز چینها هنوز رو خوش آنچنانی به این هم چاپلوسی و التماس نداده اند . شرط بندی روی اسب مرده کار ابلهان است و  این چیزی نیست که چین دنبال میکند . واقعیت این است رژیم رسوای جهان شده و ورشکستگی و گذشتن تاریخ مصرف آن بر همگان عیان گشته ، بن بست اقتصادی و سیاسی و نظامی رژیم ناقوس مرگش را به صدا درآورده ولی سران مستاصل و بی پناه ! رژیم مانند غریقی به هر ریسمانی چنگ میزنند تا خود را نجات دهند .  

 

ممکن است شما دوست داشته باشید
نظرات
Translate »