بمناسبت ۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

یسنا احمدی


قریب به ۶۰ سال پیش در چنین روزی، ۲۵ نوامبر ؛سه فعال مبارز در جمهوری دومینیکن به نام های خواهران میرابل بر علیه استبداد حاکم؛ رافائل تروخیلو بعد از اسارت در زندان و تحمل شکنجه ها بوسیله  سازمان امنیت حاکم ترور شدند و این روز یعنی ۲۵ نوامبر بعداز گذشت  حدود بیست سال توسط گروهی از فمینیست های آمریکای لاتین، روز بزرگداشت علیه خشونت و آزار بر ضد زنان نامگذاری شد.

و در سال ۱۹۹۹مجمع عمومی سازمان ملل این روز را در تقویم بعنوان روز جهانی مبارزه بر علیه خشونت زنان تصویب نمود. و همواره در این روزکه یادآور قتل وحشیانه سه خواهر میرابال است، کنشگران سیاسی را برای پیوند با مبارزات زنان ترغیب مینماید .

ستم و خشونت بر زنان یک پدیده جهانی  و گسترده میباشد که در هر جامعه و کشوری بسته به نوع تکامل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی و اقتصادی حاکم بر آن جامعه به سطوح مختلفی تقسیم میشود به همین سبب خشونت ها و ابزار فشار ناشی از آن، این  روند و سیستم ها بر زنان  کارگر و زحمتکش و سرپرست خانواده و یا در اقشار تحصیل کرده و کارمند و دانشجو و …به شکل های متفاوتی ظاهر میشود که در نهایت همگی به تشدید خشونت ها در سطح وسیع جامعه و در سطح کوچکتر آن یعنی خانواده می انجامد .

بحث خشونت علیه زنان در طول ادوار یک بحث جامع و تخصصی میباشد که برای توصیف و شرح اقدامات خشونت بار بر ضد زنان هر جامعه بکار برده میشود.

خشونت های علیه زنان در هر جامعه ای انواع و اشکال مختلفی را در بر میگیرد که بطور اجماع شامل خشونت های کلامی، جسمی،جنسی، تجاوز، خشونت های رفتاری، سیاسی، و اجتماعی و …..میباشد علاوه برموارد ذکر شده خشونت های پنهان برعلیه زنان هم بسیار تامل برانگیز است که در ظاهر امر به چشم نمی آیند اما آثار بسیار مخرب بر روان و رفتار زنان جامعه برجا میگذارد .

در کشوری مثل ایران که تمام سیستم حقوقی، اجتماعی، سیاسی، و خانوادگی و …در یک سیستم مردسالاری خلاصه و دربرگیرنده میشود خشونت های پنهانی بسیار بیشتر ملموس و بر دوش زنان ایران سنگینتر احساس میشود، که میتوان به تعدد زوجات، نداشتن حق طلاق، نداشتن حق نگهداری فرزندان بعد از طلاق توسط مادر، صدمات روحی و روانی در محیط خانه توسط مردان بر زنان که کمتر از صدمات جسمی و آزاد های بدنی نیست اشاره کرد، همین روند مردسالاری در جامعه تحت حاکمیت مذهب بر ایران در اکثر نقاط ایران متاسفانه باعث میشود که زنان در بسیاری از موارد قدرت تشخیص و تصمیم گیری درست و صحیح را از دست داده و در برابر فشارهای حاکم بر زنان که هم از سوی جامعه ی تحت سلطه سیستم ارتجاعی و زن ستیز ایران و همچنین در خانواده که تماما اختیارات به مردان داده میشود زنان رنجیده از این فشارهای سنگین و مضاعف را وادار میکند که چاره ای برای خود   جز خودکشی و بسوی مرگ رفتن در شرایط روحی اسف بار نمی گذارد.

در یک جامعه نرمال، سیستم بهداشتی و سلامت یک جامعه میبایست برای تمام افراد جامعه از زنان ، کودکان، و مردان حمایت کامل نماید و خدمات بهداشتی سیستم روانپزشکی جامعه در حل این بحران را بکار بگیرد ولی در سیستم حاکم بر جامعه ایران که همه خدمات آن در اختیار نظام سرمایه داری است و فقر در جامعه بیداد میکند و هیچگونه حمایت اقتصادی، اجتماعی، و فرهنگی، و بهداشتی و سلامت جامعه انجام نمیشود آثار مخرب و ویرانباری بر جامعه وارد میکند و زنان که نیم اعظم یک جامعه را تشکیل میدهند علاوه بر تمام این موارد تحت خشونت های مضاعف تر  قرار میگیرند .

جامعه ایران یک جامعه بیمار است که متاسفانه در تمام افراد جامعه تاثیرات فراوان بجا گذاشته است. علاوه بر تمام موارد ذکر شده، بحران کرونا که قریب یکسال است که بر تمام جهان سایه افکنده است در جامعه ایران اثرات بسیار منفی تری بجا گذاشته است، بسیاری از زنان و مردان در طی یکسال گذشته کار و شغل خویش را از دست داده اند و هیچگونه سیستم حمایتی حاکم بر ایران از مردم کشور حمایت و پشتیبانی نمیکند و مردم هر روز زیر فشارهای سنگین اقتصادی بیشتر قرار

میگیرند و کمر خم میکنند همین موضوع متاسفانه روند خشونت های خانگی را بیشتر و مضاعف تر نموده است و روزانه شاهد اخبار تاسف برانگیز خودکشی ها در زنان و حتی کودکان تحت ستم سیستم سرمایه داری حاکم بر ایران هستیم، درایران، مبارزه زنان بر علیه تبعیض های جنسیتی و فعالیت های اجتماعی و….در طی سالیان متمادی و به اشکال متفاوتی همواره در جریان و در بطن جامعه وجود داشته است بویژه در جنبش های انقلابی و اعتراضی مردمی شرکت فعال و نقش مهمی ایفا کردند ،در اعتراضات اخیر در دیماه ۹۶ و ابان ۹۸ بار دیگر زنان ایران  حجاب اجباری و قوانین ضد زن و ضد انسانی جمهوری اسلامی را همگام با اعتراضات مدنی و اجتماعی و اقتصادی به چالش کشیدند وهمراه و همگام با تمام اقشار جامعه خواسته های سیاسی  اجتماعی خود را مطرح نمودند .به مناسبت روز ۲۵ نوامبر ،روز جهانی مبارزه با  خشونت برعلیه زنان ما فعالان جنبش چپ  ایران همراه و همگام با تمام زنان و مردان برابری خواه و آزاد اندیش  کوشش مینماییم که صدای  رسای مبارزات زنان بر علیه خشونت های حاکم بر سرنوشت زنان اعم از جنسیتی و اجتماعی و فرهنگی و…باشیم  وبا  تلاش مضاعف  در جهت  رفع این تبعیض، همگام با سایر خواسته های مبارزاتی مردم ایران بر علیه نظام حاکم  گام برداریم و بر این باور هستیم که بدون رهایی زنان از ستم، رهایی و آزادی یک جامعه میسر نخواهد گردید.

 

یسنا احمدی –  آبان ۹۹

 

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید
نظرات
Translate »