دیکتاتور این بار شخص خاص نیست
یا فقط آن رهبر نسناس نیست
هرکه راهت میزند با نام دین
دیکتاتور او را بدان، او را ببین!
مؤمنان! گر میروید از راه راست
جای مذهب، جای دین، قلب شماست
مذهب خلق خدا از هر رقم
هست بهر اهل معنی محترم
دین ولی در حاکمیت جاش نیست
هر نخود شایسته‌ی هر آش نیست!
جای مذهب نیست، بی هیچ اختلاف
در وزارتخارجه، پست - تلگراف!
کی برای صید، شیلات جنوب
گیرد از نهج البلاغه درس خوب؟
کی برای جاده سازی فی‌المثل
هست توضیح‌المسائل راه‌حل؟
مذهب و دولت که با هم بوده‌اند
همدگر را بیخودی آلوده‌اند
هموطن هشیار شو، بیدار باش
میرحسین موسوی را یار باش
راه خود را خوب رفته موسوی
لیک راهش را تو بیخود میروی!
با شعار "یاحسین" و "میرحسین"
بار دیگر میروی پس، تا خمین!
او در آن محدوده‌ی مانوور خویش
خوش درخشیده‌ست و نیکو رفته پیش
بیش از این از او توقع، نابجاست
راه او با ملت از اینجا جداست
میتوانی تعارفش کردن ولی
بیش از این ای هموطن ول معطلی!
گر به نام او بکوبی روی طبل
میرسی با او به آن سی‌سال قبل
ایده‌آل اوست آن ایام شوم
تا شود صدراعظم این مرز و بوم
او برای وصل کردن آمده
فرع‌ها را اصل کردن آمده
نیت او هرچه سالم هرچه پاک
نیستش با ما وجوه اشتراک
گردگیری از سر و روی نظام
انقلاب اوست کلاً، والسلام!
ما ولی آن دوره را رد میکنیم
بر گذشته راه را سد میکنیم
سوی آینده نظر داریم و بس
پس نمی‌بندیم دل بر هیچکس
ما نمیخواهیم آن ایام را
آنهمه آدمکشیٰ، اعدام را
آن چپاول‌ها که شد با نام دین
کی توان تکرار گردد بعد از این؟
ما نه دنبال حسینیم و حسن
طعمه‌ی مذهب نخواهد شد وطن
پس شعار "مرگ و لعنت بر یزید"
ای جماعت بهر چه سر میدهید؟
در نبرد ما شعار دین چرا؟
عزم راسخ هست پس نفرین چرا؟
لفظ "لعنت" نیز باشد مذهبی
سهم فرهنگ امام است و نبی
لعنت و نفرین خرافاتست و بس
کس نشد بیچاره از نفرین کس
(گر که نفرین بود کاری، تاکنون
رفته بود "آقا" به زیر کامیون!)
با اراده گر رود ملت به پیش
جای لعنت میگذارد عزم خویش
کی پذیرد ملت ما خستگی
زین سولیداریتی و همبستگی
هموطن! بهر دمکراسی تلاش!
با سکولاریسم و لائیسیته باش!
حاکمیت در سراشیب سقوط
تا و طین‌ات هادیا، به از سکوت !