فهرست

درباره ما

تاریخچه سازمان اتحاد فدائیان کمونیستcropped-arm5-1-150x150.png

سازمان اتحاد فدائیان کمونیست بخشی از سازمان چریکهای فدائی خلق ایران است که در تاریخ بهمن ۱۳۴۹ با حماسه سیاهکل متولد شد .فدائیان کمونیست قبل از قیام بهمن ماه ۵۷ در کنار سایر رزمندگان راه آزادی بر علیه نظام شاهنشاهی مبارزه کردند و با امید به پیروزی در سرنگونی رژیم شاه نقش مهمی بازی کردند .بعد از شکست انقلاب و حاکمیت جمهوری اسلامی ، فدائیان کمونیست به همراه بخشی از مردم کارگر و زحمتکش در کارخانه ها ، دانشگاه ها مدارس  و روستا ها که منافع خود را در تضاد با حاکمیت سرکوبگر جدید میدیدند ، به تداوم انقلاب پای فشردند در سازماندهی و هدایت مبارزات کارگران ، دهقانان ، زنان و سایر اقشار اجتماعی شرکت کردند .
به موازات تحولات اجتماعی و اقتصادی ، تشدید مبارزه طبقاتی موجب تغییر و تحولاتی در سازمانهای سیاسی شد . در سازمان چریکهای فدائی خلق ایران نیز تحولات به شکل انحرافات مختلف سیاسی و انشعابات و انقشاقات متعدد بروز یافت .سازمان چریکهای فدائی ایران در شرایطی بوجود آمد که ایران در حال گذار از جامعه ای نیمه فئودالی به جامعه ای سرمایه داری بود علاوه بر آن سرعت این رفرمهای ارضی در دهه چهل ، هجوم خیل عظیم نیروی کار از روستا ها به شهرها ، سطح پائین آگاهی و جوان بودن طبقه کارگر ، و خیل بیشمار حاشیه تولید به همران اوضاع بین المللی و تاثیرآن بر شکل گیری افکار و نگرش روشنفکران انقلابی و مترقی شرایط اجتماعی و سیاسی ویژه ای را پدید آورده بود . یک چنین وضیعت اجتماعی و اقتصادی و سیاسی طبیعتا در شکل گیری احزاب و سازمانهای سیاسی مطالبات مردم و روشنفکران جامعه ، افکار ، عقاید برنامه های سیاسی روش های مبارزاتی تاثیر میگذاشت .این وضیعت اجتماعی در سازمان ما نیز که مبارزه علیه ستم و استثمار و زور و سرکوب را وجهه همت خود قرار داده و با هدف استقرار سوسیالیسم تاسیس یافته بود .
رواج دیدگاههای عموم خلقی و در برنامه و سبک کار و اشکال مبارزاتی ناشی از آن را بدنبال داشت .در سازمان ما از همان بدو تاسیس هم گرایشات سوسیالیستی ، کارگری و هم عموم خلقی و رفرمیستی با عمده کردن مبارزه علیه رژیم شاه و حامیان امپریالیست آن با محوریت مبارزه مسلحانه به حیات خود ادامه دادند .اما روشن بود که با تشدید مبارزه طبقاتی این اتحاد نمیتواند پایدار بماند  و نماند . با تشدید مبارزه در اواخر دهه پنجاه و قیام توده های مردم در سال پنجاه و هفت و تحولات متعاقب آن بصورت انشعابات متعدد در سازمان چریکهای فدائی خلق ایران متبلور شد .علاوه بر انشعابات ریز و درشت در سال پنجاه نه بزرگترین انشعاب در سازمان تحت عنوان " اقلیت " و " اکثریت " بوقوع پیوست ، بعد از آن نیز انشعابات در هر دو بخش تداوم یافت .در این مقطع در حالتی که هزاران کارگر ، روشنفکر به امید تحقق خواسته هایشان و برای رسیدن به جامعه ای عاری از ستم و استثمار و زور و سرکوب به صفوف سازمان پیوسته و مبارزه عملی را در سطوح مختلف به پیش میبردند اعضای تصمیم گیرنده در سازمان به عده ای اندک از رفقائی  محدود میشد که از سرکوبهای ساواک شاه جان سالم بدر برده بودند و یا به تازگی از زندانها آزاد شده بودند .فشار توده های تشکیلات که عملا درگیر مبارزه در مناطق مختلف کشور بوده و شاهد باز پس گیری دست آوردهای قیام توده ها توسط حاکمیت جدید و مماشات ، سازش و بی برنامه گی رهبری فدائیان بودند روز به روز فشار به رهبری را افزایش داده و خواهان موضعی مشخص در قبال وقایع اتفاقیه بودند .
در چنین شرایطی اختلاف بر سر ماهیت رژیم جدید به محور اختلافات در رهبری سازمان تبدیل شد و بدون اینکه مبارزه ایدئولوژیک همه جانبه ای صورت گیرد و توده های وسیع در جریان چگونگی این اختلافات قرار گرفته و در مبارزه نظری شرکت نمایند انشعاب در بالا بر سر ماهیت حاکمیت جدید رهبری و اندک اعضا را دور گروه اقلیت و اکثریت تقسیم کرد .اکثریت که راه سازش در پیش گرفت و از منافع طبقه کارگر و توده های مردم فاصله گرفت و به دفاع از حاکمیت جدید پرداخت ، در توده های تشکیلات امید زیاد ی به اقلیت بمثابه جریان انقلابی پدید آمد .اما رهبری اقلیت که مرزبندی قاطع و اصولی با گرایشات عموم خلقی و رفرمیسم و انواع انحرافات مترتب بر سازمان نداشت و یک انشعاب مکانیکی را سازمان داده بود در عمل نتوانست موضع انقلابی در برابر حاکمیت را به یک موضع کارگری و کمونیستی ارتقا دهد و حتی مبارزه ایدئولوژیک علنی که در مقابل اکثریت از آن دفاع شده بود به فراموشی سپرده شد و جای خود را به سرکوب نظرات مخالف داد . بنابراین انحرافات پیش گفته شده این بار نیز در سبک کار و مناسبات درونی ، برنامه ، اساسنامه  سیاست و تاکتیک و سازماندهی خود را نشان داد و رهبری اقلیت نه تنها در عرصه سیاسی چرخش اساسی از گرایشات انحرافی و عموم خلقی گذشته به سمت یک موضع طبقاتی کارگری و کمونیستی نکرد بلکه در عرصه تشکیلاتی و سازماندهی و ایجاد یک مناسبات حزبی قادر نشد به انبوه کارگران و زحمتکشان و جوانان روشنفکران برخاسته از این اقشار و طبقه که تا پای جان در راه تحقق آزادی و سوسیالیسم دست به مبارزه زده و در مقابل رژیم سرکوبگر پایداری نشان دادند ، پاسخ خود را در کنگره اول نگرفت و بعد از آن بویژه مقابله با جریان سوسیالیستی و انقلابی تشدید شد و سیاست تشدید سرکوب ضربات متعدد رژیم این بحران را تشدید و پروسه تجزیه را تسریع نمود ، که تا سال ۱۳۶۴ بصورت اختلافات و انشعابات متعدد بروز یافت .
در سال ۱۳۶۴ بزرگترین و دردناکترین انشعاب در چهارم بهمن رخ داد ، بعد از این انشعاب نیز تجزیه و انشقاق تداوم یافت .بعد از شکل گیری هسته اقلیت و سازمان چریکهای فدائی خلق ایران " اقلیت " مسئله وحدت سازمان چریکهای فدائی خلق ایران و هسته اقلیت  و سازمان چریکهای فدائی خلق ایران " اقلیت " در دستور کار این سه جریان قرار گرفت فدائیان کمونیست در این مقطع تلاش کردند تا این پروسه را نه در یک جهت مکانیکی بلکه در یک جهت اصولی هدایت کنند یعنی از طریق نقد انقلابی در تمامی عرصه های برنامه ، اساسنامه ، سبک کار معطوف به نوسازی سازمان ، اما بعد از یک مدت نسبتا طولانی تلاش و انتشار چندین شماره نشریه مشترک " به پیش " این تلاش نیز با سد و مانع تفکرات که حاضر به بحث و نقد گذشته نبودند  متوقف شد .با شکست این تلاشها که همراه با تحولات شوروی و اروپای شرقی بود و بعد از اینکه بخشی از رهبری سازمان چریکهای فدائی خلق ایران به اتحاد فدائیان خلق پیوستند ، کمونیستهای فدائی به این نتیجه رسیدند که در چهارچوب تشکیلاتهایی که حاصل انشعابات مکانیکی بوده و حاصل گرایشات عموم خلقی و انحرافات گذشته هستند نمیتوان مسئله نقد گذشته ، نوسازی سازمان و تبدیل شدن به یک جریان کمونیستی و کارگری را متحقق ساخته بویژه اینکه تحولات مهمی هم در جهان صورت گرفته بود .
از این مقطع بدون اینکه به ندای جریانات و افرادی که خواهان برگزاری کنگره و ادامه فعالیت با نام و به شیوه سابق بودند  ، پاسخ مثبت داده شود ، ضمن حفظ چهار چوب تشکیلات موجود سازمان چریکهای فد ائی خلق ایران و سازماندهی مبارزه مشترک در مسائل  پیشاروی ، تصمیم گرفته شد تا پروسه نقد گذشته جنبش کمونیستی علی العموم و نقد گذشته سازمان بطور علی الخصوص بطور جدی و بدون هیچ سد و مانعی از جمله بدون در نظر گرفتن چهار چوب های سیاسی و ایدئولوژیک سازمانی مبارزه زده شود ، اتکا به مارکسیسم ، نقد گذشته بمنظور مرزبندی با انحرافات و اتکا به جنبش کارگری بمثابه یک جنبش اجتماعی و قرار دادن مبارزه برای استقرار سوسیالیسم برمبنای مبارزه طبقاتی و مرزبندی قاطع با گرایشات عموم خلقی ، سکتاریسم ، رفرمیسم و غیره که میبایست بصورت علنی و با مشارکت سایر کمونیستها و فعالین جنبش صورت گیرد پایه این پروسه را تشکیل میداد .لذا از اواخر دهه شصت برگزاری سمینارهای وسیع در دستور قرار گرفت هدف از برگزاری این سمینارها که با مشارکت و شرکت وسیع سایر افراد و جریانات مواجه شد و تحول مهمی را در عرصه تفکر و مناسبات بین نیروها بوجود آورد ما سه هدف را دنبال کردیم که میبایست از نقد گذشته و بررسی و تحلیل بحران جنبش کمونیستی در عرصه ایران و جهان حاصل میشد ، هدف ما از یافتن پاسخ به این مسائل در وجه خاص آن نوسازی سازمان بر اساس تفکر مارکسیستی و وجه عام آن یافتن راه حل تفوق بر پراکندگی جنبش کمونیستی در راستای تحقق حزب طبقه کارگر که از اهداف اولیه سازمان بود و سوم تلاش در جهت وحدت افراد و نیروهائی که هدف خود را برقراری سوسیالیسم قرار داده بودند .
نتایج سمینارهای مختلف و نشست ها و مباحثات متعدد در وجه عام آن به تشکیل اتحاد چپ کارگری منجر شد که علیرغم اشکالات آن هم اکنون در عرصه مبارزات مختلف حضور دارد و علاوه بر آن تلاشهای متعدد ما و چند جریان دیگر به شکل گیری نشست مشترک نیروهای چپ و کمونیست انجامیده که در این جهت نیز امیدواریم با تلاش و کوشش و یک پارچه کردن همه تلاش کنندگان در این راه به نتایج مطلوبی دست یابیم .و اما در عرصه خاص یعنی نوسازی سازمان که از اواخر سال شصت بموازات برگزاری سمینارها از طریق برگزاری جلسات و انتشار نشریه " به پیش " پیگیری میشد تا سال هفتاد و پنج مجموعا ۹ نشست سراسری برگزار گردید در این دوره تمام نقد ما و جمعبندی های ما علاوه بر انتشار در بولتن های سمینارها و اتحاد چپ کارگری در نشریه " به پیش " در راه وحدت جنبش کمونیستی منتشر گردید .
سرانجام در نشست نهم تصمیم گرفته شد تا از آن پس دیگر تحت نام سازمان اتحاد فد ائیان کمونیست به فعالیت خود تداوم بخشیم .نشریه کار نیز تحت عنوان کار کمونیستی منتشر شود و نشریه به پیش منعکس کننده نظرات و مباحثات تئوریک باشد ، در این نشست ضمن تصویب حداقل مواضع جدید کمسیونی برای تهیه برنامه و اساسنامه جدید شکل گرفت و قبل از تشکیل کنگره اول پیش نویس آن تهیه و انتشار علنی یافت اما در کنگره اول ضمن بحث حول برنامه و اساسنامه جدید قرار شد که کمسیون دیگری ضمن اصلاح آنها بار دیگر این اسناد را در سطح جنبش منتشر کرده و برای تصویب به کنگره دوم آماده نماید کنگره دوم سازمان با تصویب برنامه و اساسنامه ، جدید با تحلیل و ارزیابی از شرایط  جدید استراتژی و تاکتیک های دوره ای سازمان و نیز سیاست ما در باره اتحاد های طبقاتی را که قبلا در نشریه " به پیش " انتشار علنی یافته بود مورد تصویب قرار داد .اکنون سازمان ما با اتکا به خط مشی روشن و مشخص که حاصل جمعبندی نقاط ضعف و قدرت جنبش کمونیستی و تحلیل و ارزیابی از شرایط ایران و جهان تدوین و تصویب شده اند در راه تحقق آرمان انسانی آزادی و سوسیالیسم مبارزه می کند و در تلاش است تا بتدریج با شیوه ای اصولی و انقلابی بخش های ضربه خورده سازمان را نوسازی کرده و در این راه از همه رفقای فدائی و کمونیست دعوت کرده است تا به سازمان به پیوندند و آنرا در راه رسیدن به آرمانهای انسانی خود یاری رسانند هم اکنون علاوه بر کار کمونیستی ، هر دو هفته یک بار " جهان کمونیستی " و نشریه " ریگای گه ل " که نشریه کمیته کردستان سازمان  به زبان کردی است و به پیش و سایت سازمان در اینترنت منعکس کننده فعالیتهای نظری و عملی سازمان در سطح جنبش است . سازمان فدائیان کمونیست با پیگیری روش های درست و اصولی و انقلابی کماکان در راه نوسازی سازمان ، وحدت جنبش کمونیستی ایران ، اتحاد سوسیالیستها و تمامی آزادی خواهان واقعی که برای آزادی از یوغ ستم و استثمار و زور و سرکوب مبارزه میکنند به تلاش خود ادامه خواهد داد .